Een filosofische analyse - keuzes, wijsheid en geluk

Geheel in lijn met mijn vorige blogs ga ik nu een stapje verder. Ik ga een poging doen om een analyse te maken van de invloed van onze emoties op onze keuzes en hoe in het verlengde hiervan uiteindelijk een vorm van geluk wordt bepaald.
Als persoon kom je terecht in een variatie aan situaties en de uitkomst hiervan bepaald in zekere zin het pad waarop je als persoon loopt. De ironie hiervan is dat je nooit zal (kunnen) weten wat het vervolg van dit pad inhoudt - voorspoed of tegenspoed.

Voorspoed laat je groeien als persoon - in rustig vaarwater maak je als persoon bewuste keuzes. Als persoon vorm je in weze zelf het pad dat jouw leven is. Een klein hobbeltje op de weg wordt met het grootste gemak overwonnen. Een grote heuvel kost iets meer tijd, maar juist door de extra inspanning is de overwinning hiervan van grotere waarde!
Tegenspoed laat je in weze ook groeien als persoon - maar de intensiteit waarmee dit gebeurd staat in schril contrast met die van voorspoed. Binnen korte tijd wordt je als persoon geconfrontreerd met de bittere realiteit van het leven. Keuzes die binnen een te kort tijdsbestek moeten worden gemaakt - waardoor de gemaakte keuze een keuze blijft zonder welbewust erover te hebben nagedacht. Wat is dan de meerwaarde van deze keuze? Wat maakt deze keuze zo complex ten opzichte van een keuze in tijden van voorspoed?

Is het niet gewoon dat het maken van keuzes moeilijk blijft? Of het nou een keuze is dat wordt gemaakt in voorspoed of tegenspoed, de gevolgen van de gemaakte keuzes zijn soms nou eenmaal niet te overzien.
Des te gruwelijker is de realiteit als blijkt dat de gemaakte keuze nog meer tegenspoed heeft gebracht, want tegenspoed impliceert niks anders dan een analogie naar "ongelukkig zijn". En dat betekent dat er sprake is van een scala aan negatieve emoties. Het gevolg is dat er daaropvolgend keuzes worden gemaakt die volledig binnen het kader van emoties liggen - buiten het rationele gedachtengoed en dus opnieuw geen welbewuste keuzes zijn.
Een welbewuste keuze impliceert niks meer dan dat er bewust is gedacht over de gevolgen van de gemaakte keuze - dat er door middel van wijsheid een keuze wordt gemaakt.

Maar kunnen wij als persoon wijsheid verkrijgen? Is wijsheid niet dezelfde metafysische substantie als geluk? Zo ja, dan betekent het evenmin als de oneindige zoektocht naar geluk dat de ultieme wijsheid nooit zal worden bereikt! En dat betekent dat er nooit volledig sprake zal kunnen zijn van een welbewuste keuze - want elke keuze die wij maken is beïnvloed door onze emoties en de huidige situatie waarin de desbetreffende keuze wordt gemaakt. Hieruit volgt dat elke keuze onbewust toch welbewust is, maar dat de énige variatie de inkleuring is van emoties. En zijn emoties niet hetgeen die ons de ervaring geven van het leven?
Uiteindelijk zullen wij dus moeten kiezen tussen hetgeen wat onze emoties (cq. hart) ons ingeeft en hetgeen ons verstand ingeeft. Maar wat is nou de weg naar geluk? Is dat hetgeen ons hart ons ingeeft of toch ons rationele gedachtengoed?

Als wij luisteren naar ons hart, dan zullen wij wellicht geluk vinden. Maar soms kan ons hart niet worden vertrouwd, soms zien wij de dingen niet zoals ze daadwerkelijk zijn. En dat zijn de momenten waarop wij moeten luisteren naar ons verstand. Ik denk dat de weg naar geluk een balans is tussen het maken van de keuze zoals deze wordt gegeven door ons hart en het maken van de keuze zoals deze wordt gegeven door ons verstand. Aldus besluiten wij met een uitspraak van Friedrich Nietzsche: zijn wij niet uiteindelijk allemaal - gelukzoekers in het leven?

Mensen, ik wens ieder een hele fijne dag toe! Het is weer een nieuwe week met nieuwe kansen. Grijp deze kansen ten volste, want je weet nooit wanneer de kans zich opnieuw zal voordoen.
Een dikke knuffel van jullie semi-filosoof, Halbe!

Een duik in de menselijke psyche - Het verleden als leermeester

Het weekend is weer voorbij en vandaag heb ik alweer mijn derde gesprek gehad. Net zoals de vorige gesprekken lag de nadruk vooral op mijn verleden, maar deze keer in het kader van mijn toekomst - hoe mijn verleden kan fungeren als mijn leermeester.

Net zoals ieder persoon heb ik fouten gemaakt in mijn leven. In feite is het eigenlijk heel verkeerd om te spreken in termen als "goed en fout", want ieder mens maakt keuzes in zijn/haar leven gebaseerd op de kennis en wijsheid die de persoon in weze pacht te bezitten. Eigenlijk zijn het juist de gevolgen van deze keuzes die bepalen of een gemaakte keuze wordt bestempeld als goed of fout.
Het probleem dat wij hierbij ondervinden is dat deze begrippen altijd in kaders van een "groter onderwerp" moeten worden geplaatst. Dus dan zal ik hierbij zoveel mogelijk praten over keuzes.

Als eerste was er mijn keuze om te stoppen met mijn MBO opleiding klinische chemie/hematologie. In die periode ging het niet zo goed met mij en school had mij geadviseerd om over te stappen naar niveau 3 om uiteindelijk te gaan werken met dat diploma.
Ik wilde vanaf het begin al HBO doen en school had mij een beeld gepresenteert waarin ik alsnog later een deeltijd-MBO kon gaan doen.
Zij hadden zich echter vergist in de realiteit. Want toen ik na een jaar werken terug wilde gaan naar school om mijn opleiding af te maken, bestonden er bijna geen deeltijd-MBO laboratoriumopleidingen meer.

Ik was toen bewust van het feit hoe groot de implicaties waren dat ik opnieuw de keuze had gemaakt om te stoppen met werken en terug te gaan naar school om voltijd mijn MBO af te maken. Echter kwam er een variabele factor in het spel die ik niet had verwacht: liefde.
Hoe wij als mensen zo overrompeld kunnen raken door liefde is mij tot op heden nog onverklaarbaar. Socrates noemt het irrationele gedachten en in weze is het een onderdeel van de mens die wij zijn.

Desondanks is het mij uiteindelijk gelukt om mijn opleiding af te maken. Ik heb vele bergen beklommen en ben uit vele dalen gekropen. Mijn hart heeft de afgelopen jaren veel littekens te verduren gehad. Mensen waarvan ik had gehoopt op te kunnen steunen waren er niet toen ik ze nodig had. Maar altijd waren er andere mensen die er voor mij klaar stonden en dat zal ik nooit vergeten!
Nu sta ik opnieuw op een keerpunt in mijn leven. Ga ik alles op alles wagen en terug naar school om duaal HBO te gaan studeren? Wat direct betekent dat ik eerst een jaar voltijd moet gaan studeren alvorens ik kan gaan beginnen met de combinatie van 4 dagen werken en 1 dag in de week naar school.

Welke keuze ik ook zal gaan maken, het is een weloverwogen keuze. Net zoals ik destijds - 3 jaar geleden - de keuze maakte om terug te gaan naar school sta ik nu opnieuw voor dezelfde soort keuze. Ouder, volwassener, wijzer.
Goed en fout zijn handige begrippen om de gevolgen van een gemaakt keuze te "thematiseren", maar ik ga voorbij deze begrippen. Ik ga een keuze maken gebaseerd op mijn logisch verstand. En mijn emoties? Die probeer ik langzaam een plek te geven samen met mijn logica.
En de toekomst? Die ga ik proberen zelf te vormen zoals ik die wil. Het wordt tijd om de architect van mijn eigen leven te worden!

Mensen, de kop van de week is eraf. Werk ze en anders geniet van je vakantie.
Dikke knuffel van Halbe - jullie semi-filosoof

Gebroken liefde

Liefde… tot de dag van vandaag blijf ik mij erover verbazen. Hoeveel je van iemand kan houden, terwijl je weet dat de relatie geen inhoud meer heeft. Hoe de slechte momenten de goede momenten overschaduwen. Hoeveel pijn het hart doet op het moment dat je bij die persoon wil zijn, maar weet dat het bij het geringste ruzie ontstaat.

Wat zou ik het fijn vinden als liefde net zo makkelijk was als exacte vakken. Sommige mensen vinden mijn vakgebied moeilijk, maar ik vind het makkelijk. Hoe fijn zou het zijn als ik mij net zo makkelijk in een relatie kon vinden als dat ik biochemische processen binnen cellen snap?

Wijsheid… als ik een wens kon doen zou ik wensen om meer wijsheid zodat ik goede keuzes kan maken. Goede keuzes op momenten die het erom doen. Wijsheid is in mijn ogen het moeilijkst te verkrijgen in de hele wereld. Liefde krijg je van de mensen die om je geven, geld kan je verdienen en kennis verkrijg je van alles om je heen, maar wijsheid is iets wat je niet zomaar kan vergaren. Je moet openstaan voor alles om je heen en je gedachten een andere wereld laten doorzweven. Hoe vaak doe ik dat wel niet en hoe vaak schiet ik toch tekort in mijn wijsheid?

Het is frustrerend en ik wordt zo boos om mijn tekortkomingen. Hoe graag ik ook een god zou willen vervloeken voor mijn tekort aan wijsheid, de énige persoon die schuldig is ben ik zelf. Dat is de ironie van het leven, dat is de ironie van mijn eigen leven. En toch ga ik gewoon door, met een glimlach en een traan, want dat is wat het leven inhoudt. Het leven is iets moois, hoe pijnlijk sommige dagen ook zijn. Een dag niet gelachen is een dag niet geleefd, maar iemand die geen verdriet heeft om een verlies heeft in mijn ogen nooit geleefd.

Ik hou van je mijn liefste en ik zal altijd van je blijven houden. Mijn gevoelens voor jou zullen nooit verdwijnen. Het spijt me dat het zo gelopen is.