De week waarin de EU failliet ging

Wat heeft de Europese volkerenfamilie tot een progressief in plaats van een stilstaand deel der mensheid gemaakt? Niet hun buitengewone eigenschappen, die, als zij al bestaan, een gevolg zijn en niet de oorzaak; maar hun opmerklijke verscheidenheid van karakter en cultuur. Individuen, klassen, naties zijn steeds in hoge mate verschillend van elkaar geweest; zij hebben een grote verscheidenheid aan wegen bewandeld, die elk leidden tot iets waardevols en al zijn steeds weer de mensen die op een andere weg waren onverdraagzaam voor elkaar geweest, en zou ieder het een uitstekende zaak hebben gevonden als alle anderen gedwongen waren om zijn kant uit te gaan, toch hebben hun pogingen om elkaars ontwikkeling in de kiem te smoren zelden een duurzaam succes gehad, en is elke richting blijven bestaan om op zijn beurt het goeds te ontvangen dat de anderen konden bieden. Naar mijn mening heeft Europa haar progressieve en veelzijde ontwikkeling volledig te danken aan deze verscheidenheid van wegen. - Over Vrijheid, door John Stuart Mill: pagina 122 - 123.

Ik heb in een eerder schrijven al kritiek geuit op de politieke samenwerking tussen de diverse lidstaten van de EU. Ik heb bewust opnieuw gekozen voor dezelfde inleidende tekst, omdat dit laat zien dat pluriformiteit geen struikelblok hoeft te zijn voor het vormen van een politieke unie. Sterker nog: het kan juist een kracht zijn van een unie! Dát is namelijk tevens de reden waarom de euro als munteenheid jaren werd beschouwd als de meest stabiele munteenheid van de wereld. De diversiteit van alle lidstaten van de EU zijn een belangrijke factor voor de potentiële economische kracht van de euro.
Hoe bizar is het wel niet dat de politieke betrekkingen tussen de lidstaten onderling heeft geleid tot een faillissement van de EU.

Griekenland is een land waar veel over te zeggen is en ís gezegd en waar heel veel meningen over zijn gevormd, waarheidsgetrouwe meningen en louter meningen gevormd op basis van onderbuikgevoelens.
Het groeiend negatieve sentiment over Griekenland bestaat dan ook voornamelijk uit de tweede categorie en wordt constant gevoed door een breed scala aan nieuwsartikelen waardoor zelfs belangrijke nieuwsmedia zoals RTL Nieuws zich schuldig maken aan het creëren van een negatief sentiment door keer op keer artikelen te publiceren met daarin 'feiten' begeleid door een serie aan informatie waardoor het beeld ontstaat van een land die geheel zelf schuldig is aan de situatie waarin het zich bevindt.
Terwijl de realiteit van deze situatie is die van een twee-zijdig zwaard, waarbij er sprake is van een wederzijdse (economische) afhankelijkheid tussen Griekenland en de EU.

Ik verwijs mijn lezer maar al te graag naar dit artikel waarin een verhelderende uiteenzetting is gemaakt van daadwerkelijke feiten rondom Griekenland.
De oplettende lezer vraagt zich nu af: indien Griekenland daadwerkelijk zoveel heeft hervormd, waarom blijft Rutte en al die andere politici dan krampachtig vasthouden aan de meest gehoorde uitspraak in de discussie rondom Griekenland: "Griekenland moet hervormen"? Dat, mijn beste lezer, is vermoedelijk te herleiden naar de definitie van het begrip 'hervormen'. Sinds de uitbraak van de kredietcrisis werd ons maar al te duidelijk dat het huidige systeem van het kapitalistisch model niet meer houdbaar is in onze geglobaliseerde wereld. Politici hebben hun agenda's compleet omgegooid: vooraleerst omdat er crisismanagement moest worden uitgevoerd om zodoende alle (economische) schade zoveel mogelijk te beperken (zijn ze keihard in gefaald). Vervolgens wordt er onderzocht hoe de kredietcrisis überhaupt heeft kunnen gebeuren (iets met gierigheid en te weinig controle waardoor er teveel lucht in de economie was gepompt en teveel controle waardoor men het idee had dat banken moesten worden gered in het kader van crisismanagement) en is er een plan gekomen om een dergelijke systeemcrisis in de toekomst te voorkomen (onmogelijk).

En in dat gat, lieve mensen, is Griekenland gevallen. Los van de interne problematiek dat Griekenland rijk is (lees: corruptie en grootschalige fraude), hebben landen vanwege hun radicale bezuinigingsbeleid geen geld meer over om te investeren in Griekenland. Terwijl juist Griekenland van alle landen het hardst geld nodig heeft om te investeren in nieuwe infrastructuren kwa invulling en begroting van overheidsbeleid.
Vreemd genoeg zijn dergelijke ideeën ongekend bij onze politici die enkel ogen hebben voor hun eigen financiële stromingen en zodoende een 100% garantie willen krijgen dat AL het geld dat zij (!!!) hebben uitgeleend terug wordt betaald. Want indien dit niet het geval is, moeten allerlei banken van deze noordelijke lidstaten opnieuw honderden miljoenen euro's afschrijven en dát is natuurlijk uit den boze, gezien de afgelopen crises die wij hebben gehad. Stel je toch eens voor: heb je als land een bank gered, komt deze opnieuw in de problemen vanwege een land waar ooit honderden miljoenen in zijn geïnvesteerd in de verwachting het dubbele en wellicht zelfs het driedubbele voor terug te krijgen.
Want dát is waar politici zich uiteindelijk enkel druk om maken: dat de banken opnieuw honderden miljoenen euro's moeten afschrijven op Griekse leningen, met het risico dat een bank alsnog op omvallen staat. Dat hierdoor de volledige geopolitieke stabiliteit van de EU op het spel komt te staan is kennelijk van secundair belang, want als er 1 ding is wat politici hebben geleerd, dan is het dat economische stabiliteit voor alles gaat.

Toegegeven: economische stabiliteit is van fundamenteel belang voor een natie. Het is eigenlijk bizar hoe diverse sociaal-contracttheorieën geen enkel woord schrijven over economische stabiliteit als voorwaarde voor de vorming van een stabiele samenleving. Misschien dat Hobbes daarom meer gelijk heeft dan Rousseau, met zijn 'oorlog van allen tegen allen', indien grondstoffen het primaire doel is van de natuurwet beschouwd vanuit Hobbes' filosofie. Toch behoort economie niet het primaire uitgangspunt te zijn van de stabiliteit van een samenleving, maar moet economie hand in hand gaan met de stabiliteit van een samenleving.
Dan vraag ik mij af: kunnen wij dan geen enkel begrip opbrengen voor de Grieken? Zijn wij zover afgedwaald van onze verlichtingsidealen die het Europese vasteland naar de moderne tijd en nu onze post-moderne tijd hebben gebracht? Sinds wanneer zijn vrijheid, gelijkheid en broederschap ondergeschikt gemaakt aan economische welvaart dat ieder land probeert te onttrekken aan de samenwerking van de EU? Is de EU enkel opgericht om te kunnen profiteren van elkanders welvaart of is er ook sprake van een politieke unie waarin (politieke) samenwerking bijdraagt aan economische welvaart voor elke EU-lidstaat?

Gezien de ontwikkelingen van de afgelopen weken in de kwestie rondom Griekenland bestempel ik de EU als failliet en dan wordt het wellicht inderdaad weer tijd om te stoppen met geopolitieke samenwerking. Want zelfs al zou er een nieuwe overeenkomst kunnen worden opgesteld, waarom zouden de EU-lidstaten tenslotte samenwerken met elkaar terwijl men enkel van elkaar probeert te profiteren? Je zou bijna gek moeten zijn om vanuit deze propositie een samenwerking aan te gaan met andere landen.
Dan was de Sovjet-Unie een effectievere samenwerking dan die van de EU, daarin heerste tenminste wél gelijkheid en broederschap...

En moge alles breken, wat aan onze waarheden breken- kan! Menig huis valt er nog te bouwen - Friedrich Nietzsche - Aldus Sprak Zarathoestra

Mijn vrienden, ik wens jullie allen een hele fijne zondag toe! Het zijn spannende tijden om in te leven, maar op dit moment zie ik de kwestie rondom Griekenland erg negatief in, zelfs als een rasechte optimist... Laten wij hopen dat onze (politieke) leiders uiteindelijk tot inzicht zullen komen dat er water bij de wijn moet worden gedaan, wilt de EU nog enige vorm van bestaansrecht hebben.
Een dikke knuffel van jullie semi-filosoof en wereldverbeteraar, Halbe!

Filosofisch intermezzo - Sociale systemen als noodzaak van menselijke existentie

Alle instellingen en regelingen van de samenleving: de standen, het huwelijk, de opvoeding, het recht, dat alles ontleent zijn kracht en duurzaamheid alleen hieraan, dat de gebonden geesten in ze geloven - dus aan de afwezigheid van gronden, of ten minste in de afweer tegen het vragen naar gronden. Dat willen de gebonden geesten niet graag toegeven en ze voelen wel dat het een pudendum is.[...] Dit betekent echter dat uit het persoonlijk voordeel dat een mening oplevert haar waarheid moet worden bewezen, de profijtelijkheid van een leer moet de intellectuele betrouwbaarheid en gegrondheid garanderen.[..] Daar hem echter het tegenovergestelde schijnt te baten van wat zijn land - of standgenoten baat, nemen dezen aan dat zijn principes gevaarlijk voor hen zijn; zij zeggen of voelen: hij mag geen gelijk hebben, want hij is schadelijk voor ons. - Friedrich Nietzsche - Menselijk al te menselijk; pagina 150.

Dit tijdperk beschouw ik als een interessant tijdperk om in te leven. Ik zie een hoop dingen veranderd, als ik mijn leven van nu vergelijk met die van mijn jeugd. Wellicht heeft dit ook te maken met de beperkte mogelijkheden om de wereld te leren kennen als kind zijnde, maar desalniettemin zijn er een hoop veranderingen te lezen in de geschiedenis van de afgelopen decennia.
Zo was er de val van de berlijnse muur, in 1989. Het gevreesde communisme was eindelijk verslagen door de macht van het kapitalisme. Eindelijk kon het individu dat jaren opgesloten was in de bekrompen ideeën van het communisme genieten van de vrijheden die eindeloos zijn binnen een kapitalistisch systeem.
De wereldeconomie kon toen eindelijk gaan floreren en dat deed het dan ook en hoe! De jaren 90 wordt door een hoop mensen beschouwt als de jaren van economische welvaart, tijden waarin landen konden worden geherstructureert op allerlei socio-economische gebieden. Doe een zoektocht op google naar "AEX grafiek historisch" en dan is te zien hoe de economie de afgelopen paar decennia enorm is gegroeid in omvang.

En toen, najaar 2007/begin 2008 deed de kredietcrisis zijn intrede. Het hele kapitalistisch systeem schudde op zijn grondvesten. Vertrouwen is een fundament van de economie en dit verdween langzaam maar zeker. Nog steeds zit de economie in een slop. Het kán maar niet groeien en dat is toch een lastige kwestie, want al onze welvaart is in de huidige constructen onlosmakelijk verbonden met de economie.
Pensioenfondsen en verzekeraars, organisaties die een groot maatschappelijk belang hebben, investeren hun kapitaal in de beursgang, in de veronderstelling enorme winsten te kunnen behalen. De banken idem dito, evenals het individu dat aandelen koopt draagt indirect bij aan de groei van de economie.
Het monetair beleid vertoont scheuren, economen weten niet meer wat wijsheid is om te handelen, gezien de huidige politieke impasse van Europa om op een adequate wijze de economische problematiek op te lossen binnen diverse lidstaten van Europa.

Het individu wordt teruggeworpen op diens maatschappelijk/sociale zekerheden, zoals spaargeld, een baan en natuurlijk sociale cohesie met onze medemens. En dit is het punt waar het afgelopen decennium een hoop om te doen is geweest. De maatschappij is veranderd, onze hele samenleving is veranderd, inclusief diens samenstelling.
Met economische onrust worden culturele verschillen op scherp gesteld, kijk alleen al naar de opkomst van een fascistische partij als de PVV. Hoe dom mensen ook zijn, het ís logisch dat mensen met gelijkwaardige culturele opvattingen (en er dus ook indirect sprake is van gelijkwaardige opvattingen m.b.t. normen en waarden) elkander zullen opzoeken, met als doel het bereiken van sociale cohesie. Groepsvorming op nationale schaal is een onlosmakelijk gevolg van een polariserende samenleving, want elk verschil tussen mensen wordt op een irrationele wijze ongevormd tot een groot punt van kritiek - elke andere denkwijze dat niet conformeert met die van de algehele groep wordt ofwel de kop ingedrukt, of het individu in kwestie wordt buitengesloten van de groep.

Tolerantie is het magische woord, zoals ik al in een andere blog heb beschreven. Dit wordt bewerkstelligt door allerlei verschillende factoren, waaronder een bedrijfscultuur, waarin het voor het individu noodzakelijk is om zich te conformeren naar normen en waarden die gelden binnen het bedrijf.
Op nationale schaal zijn wij echter heden zoekend naar een nieuw sociaal construct. Iedereen is het vertrouwen kwijtgeraakt in het kapitalisme, afgezien van profiteurs die bijna op een hufterige wijze geld hebben verdiend over de ruggen van hardwerkende mensen. En tóch gaan wij door met het kapitalistisch systeem, ondanks de wetenschap dat dit een menselijk construct is dat wij zelf in stand houden, doordat wij er geen enkel alternatief voor hebben. Het énige alternatief tegen het kapitalisme ís het communisme. Ik las niet zo lang geleden een prachtige quote van Martin Luther King op facebook (het is dus twijfelachtig of de bronvermelding correct is). De quote ging als volg:

Capitalism fails to realize that life is social
Communism fails to realize that life is personal
The good and just society is...a socially conscious democracy which reconciles the thruths of individualism and collectivism

Ik vraag mij af, zijn deze twee uiterste sociale systemen eigenlijk niks meer en niks minder dan een menselijk construct? Waarom is het voor mensen onmogelijk om te leven in een wereld dat niet gebonden is aan regels en wetten?
Ik denk dat dit te maken heeft met de chaos van ons bestaan. Wij moeten eerst een fundament creeëren waarop wij ons leven kunnen inrichten cq. structureren. Om ons leven te kunnen structureren, moeten wij onze hele samenleving structureren en om dit te kunnen bewerkstelligen moeten wij dus een sociaal systeem hebben, dat ons als individu de mogelijkheid biedt om op te reflecteren zodat wij de mogelijkheid hebben om ons te leren gedragen conform de sociale normen en waarden dat uiteindelijk leidt tot de vorming van sociale cohesie dat kan worden vormgegeven d.m.v. cultuur.
Het gevaar echter dat hierin kan ontstaan, zijn de ironische werkingen van de democratie. Democratie zou kunnen worden beschouwt als 'de macht van de meerderheid' en toch beschouwen wij dit als de meest eerlijke verdeling van inspraak binnen een groep. Wederom is democratie een menselijk construct dat wij hebben bedacht in onze pogingen om tot sociale cohesie te komen. Wij erkennen de noodzaak van dit sociaal systeem, omdat wij geen alternatief hebben, behalve anarchie waarin wij als het ware worden teruggeworpen op het individuele bewustzijn van ons mens-zijn.
Alle bovenstaande systemen zijn in feite niks meer dan methoden waarmee wij als mensheid onze samenlevingen vormgeven. De vraag is echter: op welke manier zullen wij onze samenleving vormgeven?
Daaropvolgend kunnen we ons afvragen:wat voor alternatief hebben wij voor de sociale systemen waarin wij al onze samenlevingen hebben ingericht? Kunnen wij ons als mensheid ontwikkelingen tot het creëren van een nieuw sociaal systeem waarin er sprake is van een unieke interactie tussen het individu en een groep? Kan non-conformiteit bestaan binnen conformiteit en vice-versa?

Zelfs nu, met het aandragen van economische oplossingen door onze politiek, is onze hele welvaart nog steeds onlosmakelijk verbonden met die van het kapitalisme. Wij erkennen het kapitalisme als de bron van eindeloze mogelijkheden van het invidiu volgens het hedendaagse individualisme, maar tegelijk worden wij geconfronteerd met de tekortkomingen cq. oneindigheden van het kapitalistisch systeem. Ik denk dat wij als maatschappij langzaam maar zeker tot het besef beginnen te komen dat dit niet zo langer kan, dat wij de grenzen van de natuur moeten leren te accepteren. De vraag is echter: hoe kunnen wij dit bewerkstelligen, zonder dat dit ten koste gaat van onze samenlevingen?

Dat mijn vrienden, is een vraagstelling die ik nu open laat staan en waar ik op terug zal komen in een latere blog. Voor hun wens ik iedereen een hele fijne zondag toe, geniet van de laatste warme zondag van het jaar (hoogstwaarschijnlijk)!
Een dikke knuffel van jullie semi-filosoof, Halbe!

Wonen in Nederland

Wij leven in een land van welvaart, een welvaart dat is ontstaan door verschillende factoren waarvan de waarde in vastgoed met name de laatste decennia behoorlijk is gestegen.

De ironie is dat deze stijging in waardering ook heeft geresulteerd in gierigheid. Mensen die eigenaren zijn van verschillende panden hebben alleen oren naar 1 object: geld. Want iemand met geld heeft nooit genoeg geld en is tot in de diepste krochten van zijn verotte ziel bang om dat geld kwijt te raken, een soort dagobert duck. Dus deze mensen zullen alles doen om zoveel mogelijk geld te vergaren waardoor de innerlijke angst telkens wordt gevoed door hetzelfde mechanisme die de gierigheid van deze mensen aanwakkert, de ironie!

Ik heb ooit gehoord van de term huisjesmelkers. Dat is een van de manifestaties van de mensen die hierboven staan omschreven. Deze mensen zijn niet per definitie werkzaam in de vastgoedwereld, nee hoor want mensen in de financiële sector zijn vaak net zo bang om hun kostbare goedje kwijt te raken.
Gisteren hoorde ik zelfs op het nieuws dat één of andere grote bobo van barclays (wat schijnbaar één van de grootste banken van de UK is) zat is van al die discussies rondom de bonussen van "bankieren" omdat "zij nou eenmaal risico's moeten lopen en dat brengt vanzelfsprekend bonussen teweeg". Afijn, ik wijk af van de kern van het verhaal.
Punt is, er zijn diverse manieren om aan geld te komen. De ene methode is door mensen op te lichten, danwel illegaal of legaal wat de afgelopen jaren in de westerse wereld is gebeurd (oeps, zei dat ik dat nou echt?).

Een hele hufterige manier is dus door middel van huisjesmelkers. Dat zijn mensen met een eveneens verotte ziel die huizen opkopen, een likje verf eroverheen gooien zodat het huis de schijn heeft om een mooi huis te zijn, maar ondertussen van ellende uit elkaar valt.
Nu heb ik het geluk dat mijn huis weliswaar niet van ellende uit elkaar valt, maar een huisjesmelker is mijn huurbaas wel. Soms heb ik dan ook een hele felle discussie met hem bijvoorbeeld een jaar geleden toen er in het hartje van de winter een "wietcontrole" werd uitgevoerd door de gemeente. Toen bleek dat de zegel van de elektrameter was verbroken en dat degene die de controle uitvoerde "gemachtigd was om de gasmeter per direct in beslag te nemen, maar dan zouden wij in de kou zitten. De persoon in kwestie zou de huurbaas een brief sturen met daarin een datum dat de meter moest zijn vervangen". Ik was toen niet thuis, maar ik hoorde het later van mijn buurvrouw.
Zodra ik dit hoorde heb ik mijn huurbaas duidelijk gemaakt dat als hij niet zorgt dat dit probleem zo snel mogelijk is opgelost dat hij naar de huur kan fluiten en als hij problemen gaat lopen maken dat ik gerust een juridisch proces wilt opstarten. Blijkbaar zijn zaken dan ineens wél mogelijk, zodra je gaat dreigen met het niet overmaken van de huur. Logisch, want geld is het enige dat voor deze mensen van waarde is.

Misschien dat het eens tijd gaat worden dat ik ga uitzoeken wat de juridische aspecten zijn van het beheren van meerdere panden. Het lijkt mij dat er regels zijn voor het vaststellen van de huur, naar mijn idee staan deze namelijk totaal niet in verhouding met hetgeen ik en mijn buurvrouw huren. Het meest komische van deze situatie is wellicht nog het feit dat ik erg goed contact heb met mijn overbuurvrouw. En ik heb weleens gehoord dat mijn huurbaas extra elektrakosten bij ons in rekening wilt brengen omdat deze zo hoog zouden zijn. Ik hoor hier alleen nooit van, want zulke communicatie wordt alleen besproken met mijn overbuurvrouw!? Ik vraag mij soms af, zou dit betekenen dat er mogelijk in die diepste krochten van zijn verotte ziel toch een kern aanwezig is dat een soort representatie bevat van iets dat lijkt op een geweten? Of komt het gewoon omdat hij weet dat hij een arrogante hufter is die rijk wordt over de ruggen van andere mensen en dat er grenzen zijn die ik duidelijk opstel?

Het meest frusterende van deze situatie is het feit dat wij hier in Nederland graag praten over onze problemen, maar er nooit een oplossing voor kunnen (willen?) vinden.
Makelaars zitten met het handen in de haren, want zij beschikken over woningen die zij niet verkocht krijgen. Maar als je een huis wilt kopen zonder een vast inkomen (sinds wanneer is een tijdelijk contract geen vast inkomen?), dan kan dat weer niet want dan zijn diezelfde makelaren bang om geld te verliezen vanwege het tekort aan vertrouwen. Alsof een vast contract een garantie is dat iemand in de toekomst geen financiële tegenslagen zal krijgen, hoe bedoel je tunnelvisie!?
Diverse politieke partijen willen heel graag die hele woningmarkt veranderen, maar die worden weer tegengewerkt doordat men bang is dat men geld gaat verliezen vanwege het afschaffen van de hypotheekrenteafrek. Iets dat bijna nergens meer voorkomt in Europa behalve in ons land van welvaart, een welvaart dat naar mijn idee synthetisch in stand wordt gehouden door een aantal mensen die geen flauw benul hebben van ethiek en alleen maar kunnen denken in termen van gierigheid pardon, geld want gierigheid bestaat niet in een moderne maatschappij zoals het Nederland van vandaag.
Geprezen zij het kapitalisme - de grondlegger van de kredietcrisis!

De ethiek van macht

Ethiek en macht - twee tegenstellingen die toch raakvlakken met elkaar hebben. Waar ethiek de essentie is van het moraal dat wij mensen hebben ontwikkeld in bepaalde onderwerpen, is macht het tegenovergestelde waarbij een individu het alleenrecht heeft op een bepaald onderwerp.
Een dicator heeft het alleenrecht van het besturen van een land, zijn macht is ontoereikend.
Maar een "individu" kan ook in de breedste zin van het woord worden toegepast. Bedrijven hebben ook vaak téveel macht in hun branch. Wat te denken van een GlaxoSmithKline die de nodige wetenschappelijke onderzoeken heeft gemanipuleerd zodat hun producten in een positiever daglicht komen te staan op de markt - of een BP die niet maalt om het milieu getuige de olieramp dat mogelijk mettertijd de grootste van formaat in de geschiedenis van de mensheid zal worden.

Vanavond was er op netwerk een fascinerende maar vooral ontstellende documentaire over onze energiemaatschappijen. Wij als westers land (en van oudsher nog christelijk ook!) hebben een beeld van onszelf gemaakt dat wij altijd een heel groot moraal hebben als het aankomt op het beleid van arbo en milieu. Niet voor niks zijn wij altijd "het beste jongetje van de klas" en staan wij altijd vooraan wanneer wij 's werelds grootste misdadigers berechten in ons internationaal strafgerechtshof in Den Haag.
Wat mij altijd verbaast is dat de waarheid ons altijd inhaalt en laat zien hoe ons land rijk is geworden (en nog steeds wordt?) door op subtiele momenten een oogje dicht te knijpen. Natuurlijk allemaal in het belang van onze economie want ja, geld wilt iedereen.

Onze nederlandse energiemaatschappijen kopen kolen in. Nu is dat niet zo vreemd, aangezien het nog steeds een rendabele methode is om elektriciteit op te wekken. En milieuvervuilend zal het zeker niet meer zo zijn, zoals vroeger gebeurde op al die stoomboten, daarvoor kunnen wij onze technologie bedanken.
Echter is de oorsprong van deze kolen nogal discutabel. Uit onderzoek gedaan door netwerk blijkt namelijk dat een groot deel van deze kolen worden gekocht door een bedrijf dat eigenaar is van een kolenmijn in Colombia.
Zoals wij weten is Colombia niet het stabielste land van de wereld met diens problematiek rondom de FARC, para-militairen en natuurlijk de wens van de regering om deze hard de kop in te drukken waarbij vast en zeker enkele keren een onschuldige om het leven zal zijn gekomen...

Eerlijk gezegd heb ik nooit geweten dat er nog kolenmijnen bestonden in Colombia, totdat ik een aantal dagen geleden hoorde in het nieuws dat er mensen waren omgekomen. Hoe triest ik het ook vond voor hun nabestaanden, des te ruwer was de ontwakening in de realiteit dat ook daar nog steeds mensen in mijnen moeten werken en naar mijn weten is dat echt niet arbotechnisch verantwoord conform de wettelijke eisen die wij hier in Nederland hanteren!
Afgezien van dit feit, was ik compleet overdonderd over het feit dat deze bedrijven hun macht misbruiken en deze zelfs proberen uit te breiden over de ruggen van alle colombianen die in de omgeving wonen. Alsof die mensen niet genoeg problemen hebben, is dit toch wel de kers op het toefje slagroom.

En onze energiemaatschappijen maar pretenderen hoe ethisch zij wel niet zijn en begaan met ons milieu. Milieu is zeker belangrijk, maar is het niet net zo belangrijk dat ieder mens dat leeft op onze planeet recht heeft om te mogen leven in een vrij land zoals wij hier in Nederland al decennia lang mogen doen?
Zo ja, waarom doen deze bedrijven dan zaken met diezelfde bedrijven die mensenrechten schenden?
Het zijn mensen van dezelfde soort zakkenvullers die de probo koala van oliemaatschappij Trafigura hebben weggestuurd en dus hun troep maar ergens in een afrikaans land hebben gedumpt in de verwachting "dat niemand het zou weten". Nou, we hebben het geweten - evenals de rest van de wereld. Iedereen heeft kunnen "meegenieten" hoe arme mensen het slachtoffer werden van bedrijven die pretenderen "ethisch" te zijn.

De ethiek van macht kan goddelijk worden genoemd mits deze op een deugdzame wijze wordt toegepast. Een bedrijf dat durft te investeren in het verbeteren van arbeidsomstandigheden en ook oog heeft voor milieu is naar mijn idee een voorbeeld hoe een bedrijf zou moeten werken. Het kost geld, maar is geld dan echt zo belangrijk zodat andere zaken zoals ethiek onbelangrijk wordt?
De ethiek van macht is in onze huidige (globale, westerse) maatschappij soms ver te zoeken. Waar gaat dit eindigen?

Mensen, ik wens ieder voor de rest een hele fijne avond! Geniet van je vrijheid en voel je uitverkoren, want wij hebben nou eenmaal het geluk om te zijn geboren in een land van mogelijkheden en vrijheid en geen land vol onmogelijkheden en beperkte vrijheid.
Een dikke knuffel van Halbe - de wereldverbeteraar pur sang.

Het fallissement van het kapitalisme

Sta eens stil en kijk eens om je heen. Overal is te zien dat mensen aan het veranderen zijn, of betergezegd, hun gedachtengoed over de economie is aan het veranderen. Het leven is dynamisch en dankzij de ontwikkeling van het dier dat de mens heet is er een "wetenschap" ontstaan dat economie heet.

Economie is in feite ontstaan samen met de industriële revolutie. Technologie kwam in een stroomversnelling terecht en met geld waren wij mensen in staat nog meer geld te maken. Met deze ontwikkeling begon in feite het ontstaan van het kapitalisme. Het is eigenlijk een vrij logisch systeem; iemand die hard werkt heeft recht op een evenredige beloning. Die beloning is geld.
Maar dankzij de geschiedenis is er met de ontwikkeling ook een sociaal systeem ontstaan dat zijn wortels vindt in het orginele gedachtengoed van Karl Marx; het marxisme.

Geef nou zelf toe, iemand die chronisch ziek is en dus niet in staat is om te werken heeft ook recht op een "normaal leven". Dus duurde het niet lang voordat er in de maatschappij een systeem ontstond waarbij kapitalisme de hoogtij vierde, maar waar de zwakkeren in onze samenleving een helpende hand werd geboden.
En toen kwam het communisme. Het is eigenlijk niet eens een heel slecht systeem, als je het simplistisch gaat bekijken. Iedereen deelt alles met elkaar; dus krijgt iedereen een evenredige hoeveelheid geluk toebedeeld. Het probleem is alleen dat het individu verloren gaat in dit systeem. En juist dat is de mens! Hoe sociaal mensen ook zijn, wij worden alleen geboren en wij gaan ook alleen dood. Ieder mens heeft zijn eigen belevingswereld, zijn eigen bewustzijn. Het communisme is in feite een onderwerping aan "de gemeenschap". En het verbaasd mij niet dat een hoop mensen dat weigeren, want iedereen heeft zijn eigen visie op het leven en zijn individuele wensen en dromen.

Dan nu, anno 2010 is de mens zover gekomen dat het kapitalisme scheuren begint te vertonen. Mensen worden steeds slimmer, krijgen steeds meer "wereldwijsheid". Het kapitalisme is een systeem dat werkt, maar alleen in de westerse wereld. Want doordat wij als mens misbruik maken van de zwakkeren in deze wereld, kunnen wij rijk worden. "Vroeger" gebeurde dit door middel van handel. Maar wat is er gebeurd? De mens wordt nog gieriger! Want alleen mensen die geld hebben, zijn bang om dat geld te verliezen. En wat ga je dan doen? Je wilt nog meer geld hebben om er zeker van te zijn dat je altijd geld hebt! Op die manier zorgt ons geweldig kapitalistisch systeem ervoor dat eerlijke mensen wordt opgelicht. Of dit nou een louche aannemer is die met een x bedrag geld met de noorderzon verdwijnt, of onze arrogante geldzieke bankieren die met ons geld heel wat restaurants hebben bezocht of de nodige hoeveelheden hoeren hebben besteld; de eerlijke hardwerkende mens wordt genaaid waar hij bij staat en hij kon er niet eens van genieten!

Een lange tijd geleden las ik de volgende woorden in de pers het kapitalisme is falliet. Die woorden werden uitgesproken toen de kredietcrisis op zijn hoogtepunt was en één van 's werelds grootste zakenbanken was gevallen. Een jaar verder blijft onrust in de financiële sector, want onze geweldige speculanten hebben ervoor gezorgd dat onze euro langzamer maar zeker minder waard aan het worden is. Meneer wilders wilt de gulden weer invoeren, het is alleen zo jammer dat de euro essentieel is voor het vormen van een sterk economische blok ten opzichte van de amerikaanse dollar en de japanse yen.

En nu? Nu gaat het leven gewoon door, mét alle onrust op de financiéle martken, mét alle beleggers die druk bezig zijn te analyseren waarin zij hun geld het beste kunnen beleggen, mét alle politici die hard bezig zijn een sterk economisch beleid te vormen zonder dat het ten koste gaat van andere essentiële maatschappelijke onderwerpen zoals onderwijs en zorg, mét alle topmannen van internationals met hun arrogante bijna hufterig gedrag waarbij de ethiek het onderspit moet delven van de gierigheid van het verdienen van geld...
Voedselcrisis? Ach man, dat is pas over tientallen jaren! En de mensen die nu honger lijden in derde wereld landen? Dat is de macht van god!
Energiecrisis? Nou, uit wetenschappelijk onderzoek is gebleken dat er een kans is dat er toch meer olie in onze planeet zit dan wij hadden verwacht. En wanneer de olie op is? Tja...dan krijgen we misschien de realiteit zoals die in Mad Max werd gepresenteerd. Ach, de kans is groot dat wij dan toch al dood zullen zijn dus dat is niet ons probleem!

Wat mij betreft mag het kapitalisme gerust falliet gaan. Gooi het monetair beleid omver en laat economen en wiskundigen maar andere modellen ontwikkelen, in de hoop dat er wellicht ooit een samenleving ontstaat waarbij de gierigheid van de mens niet in de schoot geworpen wordt...Want gierigheid is nog altijd 1 van de 7 zonden.

Mensen, ik wens ieder een fijne dag toe! Geniet van het heerlijke weer. Een dikke knuffel van Halbe!