Het leven gaat door - De pijn blijft

Er zijn dagen in het leven dat ik mij afvraag: "wat is de zin van het leven?" Dat zijn de dagen dat ik moeite heb met genieten van de geneugten die het leven biedt, dat ik lach terwijl diep in mij een intens lijden zich voordoet. Want hoe mooi het leven ook kan zijn, de pijn zal altijd blijven...

Sinds een week ligt mijn gevoel behoorlijk overhoop, diverse contradictoire gedachten beheersen mij. Zoals de meeste mensen probeer ik een uitlaatklep te vinden voor mijn verdriet om vervolgens door te gaan. Maar helaas hebben niet de meeste mensen de ervaringen meegemaakt die ik heb meegemaakt en dat maakt de vergelijking tussen mij en mijn medemens er een als de vergelijking tussen appels met peren.
Het is een vreemde gewaarwording om dit gevoel opnieuw te ervaren, omdat ik het gevoel had herboren te zijn na de intensiteit aan ervaringen die ik de afgelopen jaren heb meegemaakt en dat ik het gevoel had al deze ervaringen te hebben afgesloten met de jaarwisseling van 2010.

Toch is er wel een groot verschil, vorig jaar werd ik overweldigd door deze emoties. Soms maakt het mij bang, soms frustreerde het mij en soms wilde ik gewoon dat alles eindigde. Nu confronteer ik het met geheven hoofd, accepteer ik mijn verdriet en mijn intens lijden en ga ik door met alles!
Dat neemt niet weg dat sommige dagen nog steeds langer en zwaarder aanvoelen dan anders en dat dat gevoel diep binnen, die innerlijke wens dat mijn leven anders zou zijn geweest dan het nu is nog steeds aanwezig is. Ik denk dat dat een goed doel is voor mij aan te werken, accepteren dat mijn dromen van hoe mijn leven er nu uit zal zien nooit waarheid zal kunnen worden - althans in deze tijdsperiode. Misschien dat als ik hard werk dat het leven mij gegund is om mijn dromen alsnog te laten uitkomen - in de toekomst.

De pijn blijft - dat heb ik nu ontdekt. Ongeacht hoe het leven is en hoe mooi het leven jou toelacht, als je dromen en wensen hebt gehad en deze zijn voor jouw ogen weggerukt en verdwenen met de noorderzon, dan laat dit een diep gat achter in je hart. En dat gat zal altijd leeg blijven, hoe goed je ook je best doet om deze te vullen. Ik denk dat er mensen zijn die hun hele leven op zoek zijn naar een invulling van dit gat en ik weet dat ik één van deze mensen zal kunnen worden. Ware het niet dat ik heb ingezien dat het enige dat dit gat zal kunnen vullen is acceptatie van het heden en het bijstellen van deze dromen en wensen naar een realistisch perspectief en hiernaartoe werken.

Fantasie is erg leuk en het kan het lijden verzachten, maar realiteit is hetgeen waarin wij leven. Durf deze fantasie los te laten en toe werken naar de vervulling van de bijgestelde dromen en wensen of leef de rest van je leven in een waas van dat wat het leven had kunnen zijn, want de pijn...zal altijd blijven

Een duik in de menselijke psyche - het begrip (emotionele) pijn

Na dagen van onrust beginnen mijn emoties eindelijk weer een plekje te vinden in mijn hart. En nu begint het proces van verwerking en begrijpen. Geheel in de lijn van Soren Kierkegaards' woorden: het leven wordt voorwaarts geleefd en achterwaarts begrepen.

De eerste vraag ik mij nu stel is de volgende: Wat was de kern van mijn onrust? . Een simpele reflectieanalyse toont het volgende antwoord: pijn. Daaropvolgende vraag ik mij nu af: wat is eigenlijk pijn? Wat is de essentie van pijn? Wat betekent het eigenlijk als iemand zegt: "ik heb pijn"? Laten we eens een analyse loslaten op het begrip pijn.

Pijn - plastisch gezegd zijn het prikkels die vanuit een lokale plaats naar onze hersenen worden gestuurd en daar de classificatie "pijn" krijgt. Het zorgt ervoor dat schade aan ons menselijk lichaam wordt beperkt, door bewust te worden van de schade dat al is aangericht door een object. Maar wat is dan emotionele pijn? Onder wat voor classificatie kan de pijn worden ingedeeld als er sprake is van een intensiteit aan emoties? Dat de tsunami aan emoties zo intens is dat er sprake is van een intens lijden - valt dit ook onder pijn?
Lijden impliceert in mijn optiek het piekmoment van pijn - de momentopname waarop de hoeveelheid aan pijnprikkels zo groot is dat onze hele wereld op dat moment is beperkt tot het kader van het menselijk lichaam met diens intense beleving van pijn.
Als we een poging doen om een verband te leggen naar het begrip "emotionele pijn" wat kunnen we dan vaststellen? Wat voor informatie cq. kennis kan ons dit opleveren? Is emotionele pijn niet per definitie verbonden aan onze beleving van het leven? Ik heb al eerder vastgesteld dat wij als mensen ons leven inkleuren door middel van emoties - dat emoties in zekere mate de beleving is van ons bewustzijn van het "in-de-wereld-zijn", als ik even een Heideggerse term erin mag gooien.

Wat houdt emotionele pijn dan in? Door het deduceren van het eerder vastgestelde kan ik vaststellen dat emotionele pijn pijnprikkels zijn die worden veroorzaakt door onze emoties. Maar de oorzaak van emotionele pijn ligt anders dan normale pijn - er is geen fysiologische basis voor emotionele pijn. De emotionele pijn ligt veel dieper - op het niveau van de metafysica.
Het is niet aantoonbaar en toch bestaat cq. existeert het. Net zoals ieder persoon die liefdesverdriet heeft ervaren weet hoe intens emotionele pijn kan zijn. Zou dit niet dan de essentie zijn van lijden? Dat er een transcendentie is van "fysische pijn" naar "emotionele pijn"? Dat er sprake is van lijden zodra deze transcendentie is bereikt? Wat is dan het nut van pijn? Wat is dan de zin van pijn?

Ik zeg, het is dankzij deze ervaring van pijn dat ik begrip ontwikkel voor de trigger die pijn veroorzaakt. Mijn emotionele pijn veroorzaakt door een complex netwerk van diverse factoren dat uiteindelijk uit in een intens lijden. Maar het is dankzij dit intens lijden dat ik verder kom in het leven. Het is dankzij deze pijn dat ik genot en warmte leer te waarderen. Hoe dieper het lijden - des te dieper gaat mijn waardering voor het genot en de warmte - des te dieper zal mijn beleving zijn van het leven. En of dat nou iets goeds of slecht is laat ik in het midden voor de andere semi-filosofen en psychologen onder ons.

Mensen, ik wens ieder een hele fijne dag toe! Ga naar buiten en geniet van de sneeuw, ik weet dat ik geniet van deze witte schoonheid!
Een dikke knuffel van Halbe - levensgenieter pur sang