Waarom IS de oorlog voor grondgebied aan het verliezen is, maar de ideologische oorlog aan het winnen is

Wat is banaliteit eigenlijk? - Woorden zijn klanktekens voor begrippen; begrippen zijn echter min of meer vastgelegde beeldtekens voor vaak terugkerende en samengaande gewaarwordingen, voor groepen van gewaarwordingen. Om elkaar te begrijpen is het nog niet voldoende dat je dezelfde woorden gebruikt; je moet ze ook voor dezelfde soort innerlijke belevenissen gebruiken, je moet je ervaring ten slotte met elkaar gemeen hebben. Daarom begrijpen de mensen uit één volk elkaar beter dan zij die tot verschillende volken behoren, zelfs wanneer die zich van dezelfde taal bedienen; of liever, als mensen langdurig onder dezelfde omstandigheden (van klimaat, van bodem, van gevaren en behoeften, van arbeid) hebben samengeleefd. - Friedrich Nietzsche, Voorbij Goed en Kwaad, pagina 191.

Eigenlijk was het mijn intentie om vandaag een blog te schrijven over Turkije en de zorgwekkende gebeurtenissen daar. Wij leven echter in een dermate interessante tijd dat er onderwerpen te over zijn om over te schrijven. Politieke ontwikkelingen, ideologische vraagstukken, beleidsmatige vraagstukken, sociologische ontwikkelingen, er gebeurt nu zoveel dat het voor mij lastig is om te bevatten wat nou een interessant uitgangspunt is om over te schrijven.
Totdat ik dit nieuwsbericht met als kop: man heeft met bijl in een trein 20 mensen verwondt. Ik vond dit al een opmerkelijke kop, wat bij mij de alarmbellen laat afgaan. Let wel: de alarmbellen jegens een dergelijke kop. Je mag van goede huizen komen wil je 20 mensen binnen korte tijd met een bijl doden, de moeder van Jason had tenslotte al een hele dag nodig om pak hem beet 15 jongeren te vermoorden in Friday the 13th.
Dit getal werd al snel bijgesteld, want er was blijkbaar sprake van de aanwezigheid van ca. 20 mensen in de desbetreffende treinstel op het moment dat die jongen à lá jason met zijn bijl ging rondzwaaien. Helaas zijn er uiteindelijk 4 mensen gewond geraakt, waarvan 3 ernstig, maar dat is een wereld van verschil in vergelijking met het vorige nieuwsbericht.

Het wordt pas echter interessant wanneer blijkt (hoe raad je het!) dat de desbetreffende man een aanhanger was van de gerenommeerde organisatie IS(IS). Waarop is dit gebaseerd? Nadat de 17-jarige jongeman (van afghaanse afkomst en dus vluchteling) zijn desbetreffende daad heeft uitgevoerd wordt de woning (kamer van het pleeggezin waarin hij verblijft) onderzocht en is de bekende vlag van IS gevonden.
Vanaf dat moment gaat de publieke opinie een rol spelen, want deze ernstige daad heeft ineens een terroristisch kader gekregen. Eerst was het 'gewoon' een misdaad die hij had gepleegd. Wij leven nou eenmaal in een samenleving waarin het kan voorkomen dat bepaalde individuen doordraaien; vooral individuen in deze leeftijdscategorie getuige de schietincidenten op scholen die eens in de zoveel tijd voorkomen. Dergelijke gebeurtenissen zijn voor de desbetreffende samenlevingen een tragedie op zichzelf.
Het verbaast mij echter wat voor sentimenten zichtbaar worden zodra het begrip "IS" ter sprake komt, waardoor deze misdaad een nieuwe dimensie krijgt: die van een terroristische daad. Eerst even een korte opsomming van terroristische daden die ons als Nederlandse samenleving hebben bezig gehouden vanaf het begin van dit millennium:

9 september 2001: Amerika
11 maart 2004: Madrid
2 november 2004: Theo van Gogh
7 juli 2005: Engeland
7 januari 2015: Charlie Hebdo, Parijs
13 november 2015: Parijs
22 maart 2016: Brussel
14 juli 2015: Nice

Als je echter op zoek gaat naar een lijst van terroristische aanslagen, dan is deze véle malen groter dan hetgeen ik hierboven heb omschreven. Opmerkelijk is overigens de lengte van de lijsten in de jaren '08 t/m '14 en de lengte van de lijsten van 2015 en nu dit jaar 2016. Het laat zien dat er globaal genomen sprake is van toenemende terroristische activiteiten, die overigens veelal zijn opgeëist door IS.
Maar wat is nu mijn punt?
Mijn punt, mijn beste lezer, is dat het ronduit dwaas is expliciet extra waarde te hechten aan het label "terroristische daad". Ieder persoon die met een bijl rond zwaait is een eng figuur en een gevaar voor diens omgeving. Het is echter het motief van een individu dat bepaald of iets een terroristische daad is of niet en tegenwoordig worden daden die gewelddadig van aard zijn maar al te snel benoemt als zijnde 'terroristisch' of het wordt maar al snel opgeblazen door de media, zoals de daad in Duitsland laat zien.

IS is de strijd in Afghanistan/Irak aan het verliezen. Zij zijn grondgebied aan het verliezen in een rap tempo.
IS is in termen van aantallen strijders echter nooit een daadwerkelijke dreiging geweest voor de westerse wereld. De reden dat de westerse wereld hun vreesde was de beeldvorming van de onverschrokken strijder die vanuit een bepaalde ideologie de strijd aan ging, waarvoor zij ook nog eens hun leven durfden te geven. De laatste paar jaren zijn de aanslagen die zij daadwerkelijk hebben gepleegd summier van aard; het is geen Al-Quaida die in een keer honderden tot duizenden mensen in één terroristische daad om het leven brengen; nee het zijn kleine daden die breeduit aandacht krijgen in de media. Dít geeft IS macht; macht vanuit beeldvorming, vanuit de associatie die wij onze hoofden maken tussen IS en angst.
Kijk alleen maar naar de manier waarop zij in de laatste paar jaren te werk gaan: het zijn eenlingen geworden die amper in staat zijn over te gaan tot grote daden.

Ja, een terroristische daad zoals Parijs en Nice laat zien dat er nog goed georganiseerde cellen bestaan. Helaas heeft dit ook te maken met overheidsbeleid en een effectieve anti-terrorismebestrijding zoals wij hier in Nederland hebben. Dat wilt niet zeggen dat hiermee per definitie een toekomstige terroristische daad kan worden verijdeld, maar hiermee wordt de kans erop significant verkleind. En toch raken wij als samenleving in paniek bij het aanschouwen van een daad van een 17-jarige jongeman in Duitsland die 3 (!!!) mensen ernstig heeft verwond.
Nee, ik ben niet deze daad aan het bagataliseren, ik ben het geheel aan het relativeren. IS begint de strijd te winnen; de ideologische strijd in ons hoofd tussen angst en vrees. En als wij als samenleving niet in staat zijn om onze angst onder controle te houden, dan is het een kwestie van tijd voordat ons land een broeinest van IS-strijders gaat worden, want dan verhardt het maatschappelijk debat over moslims en de PVV, waardoor de eerder genoemde groep in een verdomhoekje wordt geplaatst en zichzelf gerechtvaardigd voelt om over te gaan tot een terroristische daad. En dán hebben wij die terroristische aanslag geheel aan onszelf te danken...

Mijn vrienden, dank u voor het lezen van dit blog! Ik geef toe dat het een beetje een cynische ondertoon heeft, maar dat heeft ook wellicht te maken met het feit dat ik een beetje moe begin te worden van al die dwazen die bepaalde onzinnnige uitspraken doen. Ik zou zeggen: spreid het woord! Ik heb dan ook bewust gekozen om er géén filosofisch intermezzo te maken en voornamelijk te beroepen op het gezond verstand. Ik hoop dat wij als samenleving over voldoende gezond verstand beschikken, want anders zie ik de nabije toekomst somber in...
Los daarvan wens ik jullie allemaal nog een hele fijne dag toe! Een dikke knuffel van jullie wereld-verbeteraar, Halbe.

Nederland: een falende democratie

Of men het nu 'civilisatie' noem, 'humanisering'of 'vooruitgang', waarin het onderscheidende kenmerk van de Europeanen wordt gezocht; of dat men het eenvoudig, zonder te loven of te laken, met een politieke term de democratische beweging van Europa noemt: achter alle morele en politieke voorgronden waar dergelijke formuleringen naar verwijzen, voltrekt zich een gigantisch fysiologisch proces, dat steeds sterker op gang komt, - een assimilatieproces van de Europeanen, hun toenemende vrijwording van de voorwaarden waaronder aan klimaat en stand gebonden rassen ontstaan, hun toenemende onafhankelijkheid van enig vastomlijnd milieu dat eeuwenlang het stempel van zijn onveranderlijke eisen op ziel en lichaam wilde drukken. [...]
Dezelfde nieuwe voorwaarden waaronder in de regel een nivellering en mediocrisering van de mens tot stand zal komen, [...] vertonen sterk de neiging uitzonderingsmensen van de meest gevaarlijke en aantrekkelijke hoedanigheid te doen ontstaan. - Voorbij Goed en Kwaad, door Friedrich Nietzsche. Nederlandse vertaling door Thomas Graftdijk, blz. 155 - 156.

Als rasechte optimist en wereldverbeteraar heb ik altijd geloofd in het goede van de mens en dan vooral in het goede van 'dé nuchtere Nederlander'. Als half-Colombiaan geniet ik namelijk de voordelen van twee culturele achtergronden: ik heb de zuid-amerikaanse passie voor al het goede in 'smens leven en ik hanteer eveneens een relativerende blik op zaken. Natuurlijk ben ik er eveneens trots op om mijzelf een Nederlander te mogen; een volk dat bekend staat om zijn nuchterheid. Helaas is die nuchterheid de laatste paar jaren aangetast vanwege globale zaken, waardoor wij als samenleving kwetsbaarder zijn geworden en daardoor feitelijk minder nuchter zijn geworden.
Kijk alleen al naar het begrip 'pedofilie'; roep dit woord en emoties vieren de boventoon van een discussie. Het voeren van enige vorm van rationele discussie wordt zo goed als onmogelijk gemaakt. Hetzelfde geld voor de begrippen 'islam', 'moslim' en uiteraard de bijna noodzakelijke negatieve connotatie 'terrorisme'; want in de ogen van de westerse wereld bestaat er louter 'moslimterrorisme', een woord dat maar al te graag in de mond wordt genomen door politici die graag beroemd willen worden en geilen op macht zoals ene peroxidexenofoob.

Ik heb in vorige blogs al de gevaren aangekaart van nationaal-socialistische groeperingen, die uiteindelijk al dan wel of niet hun stempel zouden drukken op de politieke agenda's van diverse regeringsleiders.
Nu is het gelukkig nog niet zover dat deze dwazen met hun wereldvreemde visie politici beïnvloeden, maar ik heb sterke twijfels of dat deze figuren in meer of mindere mate verantwoordelijk zijn voor het dwarsbomen van het democratisch proces van een gemeenteraad die bepalen of er in een gemeente een asielzoekerscentrum (azc) gaat komen of niet.
Wij weten natuurlijk dat asielzoekers gewoon achterlijke mensen zijn die hier louter komen om te profiteren van onze verzorgingsstaat. Althans, ik vermoed dat dit in verkorte bewoordingen de redenaties zijn van de eerder benoemde figuren die zich hebben aangesloten bij anti-democratische bewegingen zoals Pro Patria en het Identitair Verzet. Jammer alleen dat zo weinig mensen de tijd nemen om zich te verdiepen in 'het asielzoekersprobleem'. Deze mensen verwijs ik maar al te graag naar een vorig schrijven, waarin ik het asielzoekersprobleem op filosofische wijze heb geanalyseerd.

Zoals vele mensen weten wordt er Europa breed gekeken naar allerlei oplossingen voor het plaatsen van asielzoekers, zo ook in ons land. Dit doet ons land niet alleen vanuit politieke overwegingen, nee het is zelfs onze morele plicht om deze asielzoekers op te nemen in onze samenleving! Helaas heb ik al in een eerder schrijven vastgesteld dat het momenteel erg slecht gesteld is met onze zogenaamde westerse moraliteit. Dit begrip dat ooit ten tijde van de verlichting daadwerkelijke waarde had, is heden te daagse verkracht en gedegradeerd tot een opportunistisch, politiek beladen begrip waarin landen louter kunnen praten over moraliteit en morele kwesties zoals 'mensenrechten' wanneer het hun uitkomt. Want het belangrijkste is uiteraard het individu, het 'ik'. Het 'ik' wilt machtig worden, het 'ik' wilt rijk worden en het 'ik' geeft om niemand anders dan zichzelf. En datzelfde adagium van 'het ik' heeft sinds enkele jaren ook zijn weg gevonden in de politiek; in de vorm van figuren zoals de eerder benoemde 'peroxidexenofoob'.

Laat een ding duidelijk zijn: het is niet erg dat er dwazen bestaan. Sterker nog, de britse filosoof John Stuart Mill heeft juist het belang laten zien van een tegenovergestelde mening. Het effect is namelijk dat mensen hierdoor gaan reflecteren op hun eigen ideeën en dat hierdoor een samenleving zich kan ontwikkelen.
Het wordt echter een probleem wanneer mensen ofwel de cognitieve vermogens missen om te gaan reflecteren op hun eigen ideeën, of wanneer de ander een ruggengraat mist om vast te houden aan diens eigen idealen.
Sinds de afgelopen zomer diverse besluiten zijn gemaakt op regeringsniveau over de opvang van asielzoekers, zijn gemeenteraden gedwongen om te gaan stemmen of er al dan wel of niet een azc gaat komen. In beschaafde landen zoals Nederland gaat dit vaak vooraf aan een democratisch proces waarbij allerlei mensen worden aangehoord. Dit democratisch proces is het fundament van onze rechtstaat; wat voor waarde heeft onze rechtstaat als wij niet in staat zijn op democratische wijze deze vorm te kunnen geven?
En toch is het ditzelfde democratisch proces dat wordt verstoord door de eerder benoemde figuren; dat mensen louter hun mening kunnen geven vanuit de onderbuik, zonder enige vorm van nuchterheid, van relativering.

Ik heb tot heden altijd gedacht dat ons land beter wist, dat onze nuchterheid en relativeringsvermogen het zouden winnen van onze onderbuik. En oh, wat heb ik het fout gehad!
Vandaag lees ik een artikel op de website van Metro nieuws. Vorige week werd het zoveelste democratisch proces over het plaatsen van een azc in een gemeente ondermijnt; deze keer hebben de relschoppers hun zin gekregen.
Waar bij andere gemeenten uiteindelijk een tweede keer de gemeenteraad heeft geluisterd naar diens bevolking, hebben het college van B&W in Geldermalsen de zwakten van hun ruggengraat laten zien en zijn gezwicht voor de angst van dwazen in plaats van te luisteren naar de relativering van de rede.
De verlichting heeft gefaald, Nederland begint een falende democratie te worden. Ik heb mij nog zó beschaamd gevoeld voor mijn Nederlanderschap; nog nooit ben ik zó verbaasd geweest van de simpliciteit en vooral zwakten van de mens. En nog nooit ben ik zó boos geweest op mijn medemens en heb ik zoveel angst gevoeld jegens de moderne Nederlandse bevolking.
De trots die ik voelde in mijn Nederlanderschap is omgedraaid in een walging. Morgen is het kerstavond, vrede op aarde, zo gaat het adagium van kerst. Voor iedereen geldt dit, behalve voor de asielzoekers die hier komen om te profiteren van onze zorgstaat, toch mijn beste Nederlander?

O sancta simplicatas! In welk een zonderlinge vereenvouding en vervalsing leeft de mens! Men kan zich niet genoeg verwonderen als men eenmaal zijn ogen voor dit wonder heeft geopend!
Friedrich Nietzsche - Voorbij Goed en Kwaad.

Mijn vrienden, dank voor het lezen van dit stevige schrijven! Mijn excuses voor de pessimistische toon van deze blog, het is gewoon een tijd geleden dat ik zó boos ben geworden en zoveel angst hebt gevoeld jegens een zorgelijke ontwikkeling van ons land. Laten wij Nederland weer een mooi land maken en laten wij vooral het dialoog met elkaar blijven aangaan, hoe dwaas de ander ook is.
Afsluitend wens ik jullie allen uiteraard hele fijne feestdagen toe.

Filosofisch intermezzo - Het probleem van de asielzoeker

Wat heeft de Europese volkerenfamilie tot een progressief in plaats van een stilstaand deel der mensheid gemaakt? Niet hun buitengewone eigenschappen, die, als zij al bestaan, een gevolg zijn en niet de oorzaak; maar hun opmerklijke verscheidenheid van karakter en cultuur. Individuen, klassen, naties zijn steeds in hoge mate verschillend van elkaar geweest; zij hebben een grote verscheidenheid aan wegen bewandeld, die elk leidden tot iets waardevols en al zijn steeds weer de mensen die op een andere weg waren onverdraagzaam voor elkaar geweest, en zou ieder het een uitstekende zaak hebben gevonden als alle anderen gedwongen waren om zijn kant uit te gaan, toch hebben hun pogingen om elkaars ontwikkeling in de kiem te smoren zelden een duurzaam succes gehad, en is elke richting blijven bestaan om op zijn beurt het goeds te ontvangen dat de anderen konden bieden. Naar mijn mening heeft Europa haar progressieve en veelzijde ontwikkeling volledig te danken aan deze verscheidenheid van wegen. - Over Vrijheid, door John Stuart Mill, pagina 122 - 123.

Al weken lang wordt de media gevuld met verhalen over vluchtelingen die vanuit Afrika de middellandse zee proberen over te steken met als doel een nieuwe bestaan te kunnen opbouwen op het Europese vasteland. Al weken lang verdrinken er mensen, vanwege het ogenschijnlijke rustige weer waardoor mensen het risico nemen om de middellandse zee over te steken.
Afgelopen weekend bereikte de Nederlandse media het verhaal dat een boot met ca. 700 asielzoekers was omgeslagen, waarbij het grootste deel van de mensen kwamen te overlijden. Op zichzelf is het uiteraard een tragedie wanneer mensen komen te overlijden buiten hun schuld om, maar mede dankzij het hedendaagse nationaal-socialistisch sentiment is er het idee ontstaan dat asielzoeker inferieur zijn aan de superieure 'Europeanen'. Volgens de opinie van dit type mens is het de eigen schuld van asielzoeker dat hij/zij is komen te overlijden, omdat hij/zij gewoon in het land van herkomst had moeten blijven.
Los van de maatschappelijke discussie over de bevolkingsdichtheid van ons land en de Fortuynistische cq. politieke uitspraak "vol is vol", is het vrij opmerkelijk om te lezen hoe bepaalde mensen hun mening vormen en uitten op publieke faceboogpagina's van o.a. RTL Nieuws. Sterker nog, de redactie van RTL Nieuws zag zich dan ook genoodzaakt om tijdelijk de mogelijkheid voor het plaatsen van reacties uit te zetten vanwege hun morele verontwaardiging. Dit gaf dan ook RTL Nieuws correspondent Roelof Hemmens inspiratie voor het schrijven van zijn column: 700 dode bootvluchtelingen. Mooi zo.
Ik quote dan ook uit zijn artikel twee reacties:

"Dat scheelt weer 700 uitkeringen, maal 50 jaar. Kassa."
"Jammer van die 28 overlevenden, worden weer uitvreters en mogen hier op onze kosten in therapie vanwege hun trauma’s. Ik vind het een tegenvallend einde van een heel vrolijk artikel."

Ik vraag mij af: wat is er gebeurd met de tolerante Nederlander die ooit een trotse burger was van een gidsnatie?
Mijn biologieleraar zei vroeger: "er leven meer gekken buiten het gesticht, dan in het gesticht". Gekeken naar de hoeveelheid dwaze reacties die men overal uit t.o.v. de redelijke reacties kan ik stellen dat deze uitspraak enigszins correct is. Wat leert dit ons? Is er sprake van een nationale degradatie van moreel gedachtegoed? Of staan bovenstaande uitspraken in schril contract met de werkelijkheid tussen twee politieke partijen die ideologisch recht tegenover elkaar staan: sociaaldemocratie (PvdA) vs. klassiek liberalisme (VVD).
Het post-WO2 tijdperk heeft ons het belang van de sociaal-democratie laten zien, waarbij geen ruimte kon bestaan voor extremistische opvattingen. De ironie van het bestaan van deze partijen is dat hun bestaansrecht veelal wordt ontrokken aan de tijdsgeest. De tragedies van het verleden hebben ons belangrijke lessen geleerd. Echter geldt: hoe langer het geleden is dat de les is geleerd, des te oppervlakkiger wordt de geleerde les totdat er een generatie ontstaat die een dermate anders leven leiden dat de geleerde lessen van vroeger niet meer aansluiten op het huidige leven, waardoor elke vorm van wijsheid verdwijnt.
De opkomst van de Pegida-beweging in Duitsland is dan ook uiterst opmerkelijk te noemen, juist vanwege diens verleden zoals omschreven staat in dit artikel. Er zijn zelfs bepaalde filosofen die de opkomst van extremistische groeperingen zoals IS(IS) verklaren aan de hand van het verdwijnen van een verbindende ideologie; vroeger waren dit religieuze ideologieën, tegenwoordig is er een heterogene vorm van ideologieën die allemaal in meer of mindere mate kunnen worden geplaatst onder de huidige inrichting van onze samenleving: een democratische rechtstaat. Ik nodig mijn lezer dan ook uit om dit artikel te lezen getiteld: Terreur en het verlangen naar een vijand.
Misschien had de duitse filosoof Friedrich Nietzsche dan toch gelijk toen hij deze woorden schreef:

Toen ik tot de mensen kwam, trof ik hen, zittende op een oude eigendunk: allen dachten al lang te weten, wat de mens goed is en wat kwaad. [...] En ik spoorde hen aan hun oude leerstoelen omver te werpen en alles waar die oude eigendunk maar heeft gezeten; ik spoorde hen aan te lachten om hun deugd-meesters en heiligen en dichters en wereld-verlossers. [...]
Als dichter, raadselrader en verlosser van het toeval leerde ik hun scheppen aan de toekomst, leerde ik: alles wat geweest is scheppend te verlossen. Dat, wat verleden is in de mens te verlossen en alle 'Er was' te herscheppen, tot de wil zeg: 'Maar zo heb ik het gewild! Zo zal ik het willen.' [...]
Dit is mijn medelijden met al het verledene, dat ik zie: het is prijsgegeven - prijsgegeven aan de genade, de geest, de waanzin van ieder geslacht, dat komt, en al wat was beschouwt als brug voor zichzelf. [...]
Waarvoor leven? Alles is ijdel! Leven - dat is stro dorsen; leven - dat is zichzelf verbranden en toch niet warm worden.' - Zulk ouderwets gezwets gaat altijd nog door voor 'wijsheid': omdat 't oudbakken is en beschimmeld ruikt, dáárom staat het hoger in ere. Ook schimmel adelt. [...]
Wie over oude oorsprongen wijsheid vergaarde, zie, zo een zal ten slotte naar bronnen der toekomst zoeken en naar nieuwe oorsprongen.
Aldus sprak Zarathoestra, pagina 156 - 166.

Ik vermoed dat een groot deel van de Nederlandse bevolking het relativeringsvermogen mist om de tragedies te aanschouwen die momenteel nog altijd plaatsvinden in landen zoals Syrië, Irak en Ethiopië. De algehele beeldvorming over dit type mens is in de jaren '90 van de vorige eeuw gevormd, waarbij het immigratiedebat overschaduwd werd door de economische conjunctuur. Sterker nog: er was destijds amper een immigratiedebat, omdat de Nederlandse bevolking gedijdde in economische hoogconjunctuur. Femke Halsema heeft ons gelukkig laten weten in dit artikel dat een onderzoek gepubliceerd in 1989 bewees dat Marokkanen in grotere mate betrokken waren bij bepaalde criminele delicten: de geboorte van het marokkanendebat. Dit maatschappelijk debat raakte verscherpt wanneer verhalen over ernstige geweldsdelicten de media bereikte, waarbij diverse keren enkele marokkanen betrokken raakte.
De paarse kabinetten hebben ingezet op de multi-culturele samenleving, zonder stil te staan bij de tegenwerkende krachten die dit opriep bij de laagste socio-economische klasse. De PvdA raakte in diskrediet vanwege de aanhoudende maatschappelijke onrust en het gevoel dat zij niet werden gehoord; de VVD en D66 waren geen partijen die geliefd waren bij deze groep mensen. Waarom zouden ze? D66 was en is een progessieve partij; de mensen van deze socio-economische klasse zien het liefst niks veranderen. VVD was en is een ondernemerspartij; ook daarom zouden deze mensen niet stemmen op de VVD. Er was ruimte ontstaan voor een partij die de maatschappelijke onrust aanhoorde en een beleid poneerde die garant stond voor een stevige aanpak van de veroorzakers: het dreigende failissement van de multi-culturele samenleving. Er was behoefte aan (politieke) verandering en Pim Fortuyn was degene die deze rol zou vervullen in de vorm van zijn eigen partij: de LPF.

Iedereen die de politiek het afgelopen decennium heeft gevolgd weet wat zich daarna heeft afgespeeld. Pim Fortuyn werd op tragische wijze vermoord en de LPF werd de grootste partij al dan wel of niet 'dankzij' de wrede moord die voor dit land ongekend was. Helaas mistte de LPF hun leider en brokkelde al vrij snel het politieke bolwerk af, waardoor de partij enkele jaren later is ontbonden; er ontstond een vacuüm waar Wilders besloot in te stappen.
Waar Pim Fortuyn een visionair was, besloot Wilders als opportunist pur sang louter in te spelen op de onderbuikgevoelens van de socio-economische klasse die zich na de dood van Pim ongehoord voelde, waardoor deze partij kon groeien. Tel daarbij de kredietcrisis op waardoor grote groepen mensen hun baan verloren, waarvan het aannemelijk is dat een groot deel van deze groep mensen onderdeel uitmaakten van de eerder benoemde socio-economische klasse en de maatschappelijke onrust is compleet.
Deze groep mensen die geloven in het 'failissement van de multi-culturele samenleving' zijn dezelfde type mensen die zich schuldig maken aan xenofobisch gedachtegoed die de PVV groot heeft gemaakt; het is tevens deze groep mensen die het hardst schreeuwen in het asielzoekersdebat en wellicht bedreigd voelen vanwege alle doembeelden die de gedachten aan 'massa-immigratie' oproept. De sociale infrastructuur van Nederland komt steeds vaker onder druk te staan; niet alleen vanwege de globale economische ontwikkelingen, maar ook vanuit EU-reglementen. Vanuit dit perspectief zijn hun gedachten eigenlijk zelfs evolutionair verantwoord: zij bevinden zich in de laagste socio-economische klasse die alleen maar groeiend is door de aanwas van asielzoekers, dus gaan zij in de verdeding onder het mom van 'Mijn land wordt steeds voller; er komen steeds meer mensen die aanspraak mogen maken op de sociale voorzieningen omdat de EU hun binnenlaat. Ik voel mij bedreigd, want straks is het geld op, terwijl ik meer recht heb op geld, omdat ik geboren ben in dit land.'

Wellicht moeten wij als samenleving eens het dialoog aangaan met elkaar? Erken de angsten van deze socio-economische klasse en stel hun gerust dat 'hun land' blijft bestaan?
Wilders stijgt tenslotte in de peilingen wanneer hij in de aanval gaat op ontwikkelingen die zich afspelen binnen onze multi-culturele samenleving zoals het Zwarte Pieten Debat, waarom ontnemen wij niet Wilders zijn kruit door pro-actief het dialoog aan te gaan met de mensen?
Uiteraard is het wel een vereiste dat juist de onderste socio-economische klasse ook luistert, want anders bereiken wij als samenleving alsnog niks. Willen zij niet luisteren? Dan houdt het wat mij betreft op en dan is het aan de politiek om een menselijke oplossing te zoeken. Als land kunnen wij uiteraard niks betekenen binnen de wereldpolitiek; als natie en onderdeel van de EU kunnen wij echter wél asielzoekers die tijdelijk asiel aanvragen met open armen ontvangen en eventueel zelfs onderwijs aanbieden. Laat hun proeven van westerse vrijheden; wellicht dat hierdoor een democratisch zaadje geplant wordt in deze mensen wanneer zij ooit terug gaan naar het land van herkomst.
Bovenal: laten wij eens als EU gaan samenwerken op het gebied van immigratie, emigratie en het bieden van een stabiel en veilig continent voor hen die dit nodig hebben. Waarom zouden wij mensen terugsturen naar Syrië, wanneer wij er zelf niet eens zouden willen zijn? Wellicht is het een idee voor de eerder genoemde socio-economische klasse om eens na te denken bij de beweegredenen van asielzoekers: wellicht zijn het niet louter gelukszoekers, maar zijn zij enkel op zoek naar een plek waar zij veilig zijn? Ik zou weleens een gesprek willen zien van de persoon die één van de uitspraken heeft gedaan zoals verwoord in het artikel van RTL Nieuws en een asielzoeker. Wellicht dat de desbetreffende persoon tot de volgende conclusie komt: 'Zij en ik zijn niet eens zo heel verschillend van elkaar.

Is there, or is there not, one thing that every citizen has to have if society is to exist at all? [...] It's respect for what's right, and moderation, and religiousness, and in short, what I refer to as the quality of being a good man.
Protagoras, door Plato, pagina 25 v.d. engelse vertaling door Pengiun Classics.

Mijn vrienden, ik dank jullie allen voor het lezen van dit blog! Het was een complex stukje literatuur, maar ik heb in elk geval wel een compleet beeld kunnen vormen van het (politieke) probleem van asielzoekers. Ik heb in elk geval genoten bij het schrijven van dit stuk en ik hoop dan ook dat jullie hebben genoten van het lezen van mijn blog. Ik wens jullie in elk geval allemaal een hele fijne avond toe! Een dikke knuffel van jullie amateurfilosoof en wereldverbeteraar, Halbe.