Woensdag 13 januari 2010
Haïti wordt opgeschrikt door een aardbeving van 7.0 op de schaal van richter. Er kan geen enkele schatting worden gemaakt van het dodental, het is complete chaos. Mensen doen hun best om anderen levend onder het puin te halen, terwijl de doden keurig op een andere locatie worden verzameld.
Zondag 17 januari 2010
5 dagen na de aardbeving is het nog steeds chaos op Haïti, zo niet erger dan tevoren want er is nog steeds geen duidelijke coördinatie of leiding vanuit de regering. Er is nog steeds een groot tekort aan voedsel en drinkwater en tot overmaat van ramp zijn alle lijken nog steeds niet opgeruimt, met een grote kans op uitbraak van ziekten.
Afgelopen week las ik een interessant artikel in een krant, ik meen te herinneren de pers. Daarin was de vraagstelling hoe het mogelijk is dat een ramp zoals die in Haïti niet adequaat op kan worden gereageerd. Het antwoord is heel simpel: een falend regeringsbeleid en het niet aanbieden van hulp door de westerse wereld. Het probleem is echter ingewikkelder, namelijk dat het land altijd heeft moeten leven onder het juk van de blanke mens. En toen deze was verdreven, wilde zij zelf hun eigen leven reguleren. Helaas is er altijd sprake geweest van een falend regeringsbeleid.
De normale mens krijgt daar geen mogelijkheden, het gaat daar puur om overleving. Kinderen worden gedwongen door hun ouders om te gaan werken, zodat er aan het einde van de avond brood op tafel zit. Of op zijn minst iets wat eetbaars is.
Ik heb weleens gelezen over een handelsboycot dat Amerika had ingesteld op Haïti om op die manier pressie uit te drukken op de regering die schijnbaar vol corruptie zat. Wat heeft het opgeleverd? Een hoop ellende...
Ik blijf altijd verbazen over het scherp contrast tussen de westerse wereld en "de rest van de wereld". Hier is het crisis als mensen geld verliezen, terwijl het in de rest van de wereld pas crisis is als mensen hun leven verliezen.
Toegegeven, ik ben zelf nooit in Haïti geweest. Maar je hoeft er niet te zijn geweest om een beeld te krijgen van alle gevolgen die het land over zich heen heeft gekregen. De mens heeft een grote wil, maar als hij geen helpende hand krijgt aangeboden, dan kan er niks worden gedaan met die wil.
Nu er opeens sprake is van een gigantische ramp is de westerse wereld bereid om geld te steken in een arm land als Haïti. Ik durf hardop het volgende spreekwoord uit te spreken: als het kalf verdronken is, dempt men de put. Tenslotte hebben wij als westers land een hoop geld verloren aan de kredietcrisis en oh jeej, er is zelfs geen geld beschikbaar voor ontwikkelingshulp.
Maar geld inzamelen wanneer een arm land getroffen is door een natuurramp daar is de westerse wereld absoluut goed in.
Om even een amerikaanse schrijfster te quoten: een aardbeving is een daad van de natuur, extreme kwetsbaarheid voor een aardbeving is een daad van de mens.
Ik zal eerlijk zeggen dat ik mijn euro's nog niet heb gedoneert aan giro 555. Ik doneer al maandelijks mijn duurzaam gewerkte euro's aan Oxfam Novib en Artsen Zonder Grenzen. Misschien dat ik zelfs wel geld ga geven wanneer er weer zo'n inzamelingsactie op televsisie wordt gegeven.
Wat doet u?
Posts tonen met het label kredietcrisis. Alle posts tonen
Posts tonen met het label kredietcrisis. Alle posts tonen
zondag 17 januari 2010
zondag 4 oktober 2009
Het toppunt van consumentendwaasheid
Gisteren ben ik naar de stad geweest. Is opzich niet zo vreemd, maar deze keer ging ik de stad in omdat ik nieuwe schoenen én een paar nieuwe spijkerbroeken nodig had. Aangezien ik een paar keer per jaar naar de stad ga voor spijkerbroeken en ongeveer 1x in de 2 jaar voor schoenen is het een uitzondering dat ik op 1 dag de stad inga voor zówel schoenen áls een paar nieuwe spijkerbroeken.
Nu ben ik niet iemand die de mode volgt. Ik vind het eerder verschrikkelijk en vooral hersenloos om "de massa" te volgen. Als ik kleren koop, dan doe ik het omdat ik het of mooi vind of stoer vind. En ja, omdat je toch vaak de mooiere spullen in die "hippe, modieuze zaken" kan vinden, ben ik dus verschillende winkels ingelopen.
Ik was erg succesvol en als toppunt van ironie heb ik modieuze schoenen gekocht, die zowel lekker warm zitten als stoer eruit zien. En aangezien ik toch alleen in de stad was, helaas want de persoon die ik had meegevraagd kon niet *zucht*, ben ik gelijk een loopje gaan doen. Opeens liep ik langs de bijenkorf. Ik bedacht me dat ik ook nog nieuwe lakens nodig had en ik zag opeens allemaal reclameborden staan over de 3 dolle dwaze dagen.
Aangezien ik een echte Nederlander ben, ging ik ervan uit dat ik hier wel met flinke korting nieuwe lakens kon kopen. Ik liep de winkel in en tot mijn grote verbazing doet de reclamenaam zijn eer aan. Elke 5 minuten brulde er één of andere kerel door de microfoon welke aanbiedingen op de desbetreffende etage aanwezig waren. Het viel nog mee dat de mensen er niet als bijen op honing afgingen. Het leek bijna alsof heel Den Haag rondliep in de bijenkorf.
Terwijl ik daar rondliep vroeg ik mij verschillende keren af ]"hoeveel mensen komen wel niet elk weekend de stad in om kleren dan wel schoenen te kopen?".
Op zulke momenten voel ik mij direct wereldvreemd. Nieuwe kleren zijn leuk en aardig, maar mijn hart gaat er niet sneller van. Nieuwe schoenen zitten altijd lekker en zien er ook mooi uit, maar oude schoenen zitten vaak toch iets lekkerder.
En toch lijkt het alsof er mensen zijn die altijd de stad ingaan om nieuwe spullen te kopen. Natuurlijk is het leuk om te kijken, maar is het nou echt nodig om altijd iets nieuws te moeten kopen?
Kunnen mensen niet eens tevreden zijn met wat zij hebben?
Afijn, na een kwartier te hebben rondgelopen in deze gekte en mij compleet vervreemd voelen van de rest van de wereld, besloot ik maar weg te lopen uit de bijenkorf. De lakens die ik te koop had gezien waren alsnog peperduur en beslist niet mijn geld waar. Ik zou mijn geluk wel bij de hema beproeven, kijken of een mens daar wél normaal spullen kan kopen.
Ik had geen zin om te koken, dus heb ik mijzelf getraktreerd op een broodje döner. In de tram naar huis bedacht ik mijzelf "goh toch bijzonder, ik dacht dat het crisistijd was?".
Mensen, ik wens ieder een fijne avond toe!
Dikke knuffel van Halbe!
Nu ben ik niet iemand die de mode volgt. Ik vind het eerder verschrikkelijk en vooral hersenloos om "de massa" te volgen. Als ik kleren koop, dan doe ik het omdat ik het of mooi vind of stoer vind. En ja, omdat je toch vaak de mooiere spullen in die "hippe, modieuze zaken" kan vinden, ben ik dus verschillende winkels ingelopen.
Ik was erg succesvol en als toppunt van ironie heb ik modieuze schoenen gekocht, die zowel lekker warm zitten als stoer eruit zien. En aangezien ik toch alleen in de stad was, helaas want de persoon die ik had meegevraagd kon niet *zucht*, ben ik gelijk een loopje gaan doen. Opeens liep ik langs de bijenkorf. Ik bedacht me dat ik ook nog nieuwe lakens nodig had en ik zag opeens allemaal reclameborden staan over de 3 dolle dwaze dagen.
Aangezien ik een echte Nederlander ben, ging ik ervan uit dat ik hier wel met flinke korting nieuwe lakens kon kopen. Ik liep de winkel in en tot mijn grote verbazing doet de reclamenaam zijn eer aan. Elke 5 minuten brulde er één of andere kerel door de microfoon welke aanbiedingen op de desbetreffende etage aanwezig waren. Het viel nog mee dat de mensen er niet als bijen op honing afgingen. Het leek bijna alsof heel Den Haag rondliep in de bijenkorf.
Terwijl ik daar rondliep vroeg ik mij verschillende keren af ]"hoeveel mensen komen wel niet elk weekend de stad in om kleren dan wel schoenen te kopen?".
Op zulke momenten voel ik mij direct wereldvreemd. Nieuwe kleren zijn leuk en aardig, maar mijn hart gaat er niet sneller van. Nieuwe schoenen zitten altijd lekker en zien er ook mooi uit, maar oude schoenen zitten vaak toch iets lekkerder.
En toch lijkt het alsof er mensen zijn die altijd de stad ingaan om nieuwe spullen te kopen. Natuurlijk is het leuk om te kijken, maar is het nou echt nodig om altijd iets nieuws te moeten kopen?
Kunnen mensen niet eens tevreden zijn met wat zij hebben?
Afijn, na een kwartier te hebben rondgelopen in deze gekte en mij compleet vervreemd voelen van de rest van de wereld, besloot ik maar weg te lopen uit de bijenkorf. De lakens die ik te koop had gezien waren alsnog peperduur en beslist niet mijn geld waar. Ik zou mijn geluk wel bij de hema beproeven, kijken of een mens daar wél normaal spullen kan kopen.
Ik had geen zin om te koken, dus heb ik mijzelf getraktreerd op een broodje döner. In de tram naar huis bedacht ik mijzelf "goh toch bijzonder, ik dacht dat het crisistijd was?".
Mensen, ik wens ieder een fijne avond toe!
Dikke knuffel van Halbe!
donderdag 24 september 2009
Het einde van de nederlandse zorgstaat
NRC Next - woensdag 16 september 2009
De verzorgingsstaat wordt onbetaalbaar
Dit waren de woorden die ik las op de voorpagina van deze kwaliteitskrant. Een 4 pagina lang artikel over prinjesdag en het begrotingstekort van dit land. De afgelopen jaren was er sprake van een mooie wisselwerking. 2006 hadden wij een begrotingsoverschot van 0,6 bbp, in 2007 werd het een tekort van 0,4 bbp en 2008 was het weer een overschot van 0,5 bbp.
Ondanks dat waren er al jaren problemen met de zorg. Critici waren van mening dat de zorg te duur is en nog duurder gaat worden. Allerlei onderzoeken worden er door de regering gedaan om te analyseren waar het probleem ligt. Waar gaan al die miljoenen naartoe?
En opeens was daar de kredietcrisis. Banken vielen om en de gevolgen van het jarenlange graaien heeft zijn tol moeten eisen.
Proviciat heren, dankjullie jullie gierigaards heeft ons land een begrotingstekort van 6,3 bbp! Nogmaals, ik heb niks te vrezen. Ik heb een goeie baan met een goed toekomstperspectief. En zelfs al wordt ik ontslagen bij het bedrijf waar ik nu werk, er is een groot tekort aan analisten. Dus dan ga ik ofwel werken bij een ander bedrijf of terug naar het ziekenhuis. Ik drink er nog een op de mensen die dit allemaal hebben veroorzaakt en ik hoop dat zij hun straf niet zullen ontkomen. Iemand die slecht doet, zal slecht ontmoeten.
Want het is dankzij hun dat het geld nu op is. Bos heeft zijn best gedaan om de crisis te bestrijden. En nu is onze zorgstaat aan het wankelen, want het geld is op. In het overzicht in deze krant is te zien waar het afgelopen fiscale jaar al het geld naartoe is gegaan. 67,1 miljard v.d. 272,1 miljard is uitgegeven aan sociale zaken en werkgelegenheid. En daaronder de nummer 2 is: volksgezondheid, welzijn en sport.
Op nummer 3 staat het onderwijs, cultuur en wetenschap.
Het is ironisch dat economische zaken "maar" op een uitgave staat van 2,7 miljard euro. Wellicht dat alle zaken rondom het crisisakkoord onder de noemer valt van sociale zaken? Ik durf het niet te zeggen.
Wat ik wel durf te zeggen is dat ik hoop dat onze regering eens daadkrachtig zal zijn en actie onderneemt naar de financiële sector. Hebben wij geld nodig? Pluk maar van de bankdirecteuren. Ik wil niet eens weten hoeveel miljoenen zij op hun rekeningen hebben staan. Wanbeleid moet worden gestraft en in mijn ogen mogen alle beloningen die zijn uitgegeven aan de desbetreffende bestuurders worden teruggevordert.
Helaas gaat dat niet zo makkelijk. Economie is een onderdeel geworden van onze maatschappij. Zonder geld kan er tegenwoordig niks meer worden gedaan. En geld maakt geld, dankzij het kapitalistisch systeem. Daar is opzich niks mee, maar het moet niet ten koste gaan van de zaken die ertoe doen. Er worden plannen gemaakt dat mensen niet meer zomaar naar de SEH (spoedeisende hulp voor de outsiders) kunnen gaan. Iemand die toch gaat voor een niet levensbedreigende situatie krijgt vanzelf de rekening gepresenteert.
Ik vraag me af, betaal ik dan mijn ziektekostenverzekering voor jan-lul? Ik betaal verdorie mee aan de lonen van hun die mij moeten behandelen. En dan wordt er van mij verwacht ik nog eens extra ga betalen? Bekijk het toch eens lekker. Als ik mijn vinger eraf zaag tijdens het klussen dan bel ik de ambulance om mij naar het dichtsbijzijnde ziekenhuis te begeleiden. En dan is mijn argument dat dit levensbedreigend is, want ik had kunnen doodbloeden.
Net zoals die ene keer dat ik met pijn op de borst en een benauwd gevoel in mijn keel bij de SEH van het slotervaart ziekenhuis terecht kwam. Ik was bang en ik had toen een nare tijd achter de rug. Mijn argument zal dan worden: het was voor mij belangrijk genoeg om langs te gaan bij de SEH. Het is niet levensbedreigend, maar zorg is er voor iedereen die dat nodig heeft.
Meneer Klink heeft geen achtergrond dat verbonden is aan een ziekenhuis. Nee, onze minister van volksgezondheid heeft sociologie gestudeerd. Aan de universiteit, heel belangrijk natuurlijk. Ik durf te wedden dat deze man nog nooit op de werkvloer van een ziekenhuis heeft gestaan.
Kan iemand mij vertellen waarom er geen arts is die minister van volksgezondheid kan worden?
Ik geef het toe, efficiëntie en communicatie zijn wellicht zaken die verkeerd gaan in zorginstellingen. Maar dat neemt niet weg dat zorg een ingewikkeld systeem is. Fouten zijn er niet geoorloofd, want dat kan mensenlevens kosten. Goed opgeleid persoon kost ook geld. Moet er nu hierop worden gekort? Of gaat er een tijd komen dat zelfs ambulance's niet meer worden ingezet wanneer dit te duur blijkt te zijn?
Ik hoop echt dat er iets gaat veranderen, anders is dit daadwerkelijk het einde van de Nederlandse Zorgstaat.
Mensen, ik wens ieder een fijne avond toe.
Dikke knuffel van Halbe!
De verzorgingsstaat wordt onbetaalbaar
Dit waren de woorden die ik las op de voorpagina van deze kwaliteitskrant. Een 4 pagina lang artikel over prinjesdag en het begrotingstekort van dit land. De afgelopen jaren was er sprake van een mooie wisselwerking. 2006 hadden wij een begrotingsoverschot van 0,6 bbp, in 2007 werd het een tekort van 0,4 bbp en 2008 was het weer een overschot van 0,5 bbp.
Ondanks dat waren er al jaren problemen met de zorg. Critici waren van mening dat de zorg te duur is en nog duurder gaat worden. Allerlei onderzoeken worden er door de regering gedaan om te analyseren waar het probleem ligt. Waar gaan al die miljoenen naartoe?
En opeens was daar de kredietcrisis. Banken vielen om en de gevolgen van het jarenlange graaien heeft zijn tol moeten eisen.
Proviciat heren, dankjullie jullie gierigaards heeft ons land een begrotingstekort van 6,3 bbp! Nogmaals, ik heb niks te vrezen. Ik heb een goeie baan met een goed toekomstperspectief. En zelfs al wordt ik ontslagen bij het bedrijf waar ik nu werk, er is een groot tekort aan analisten. Dus dan ga ik ofwel werken bij een ander bedrijf of terug naar het ziekenhuis. Ik drink er nog een op de mensen die dit allemaal hebben veroorzaakt en ik hoop dat zij hun straf niet zullen ontkomen. Iemand die slecht doet, zal slecht ontmoeten.
Want het is dankzij hun dat het geld nu op is. Bos heeft zijn best gedaan om de crisis te bestrijden. En nu is onze zorgstaat aan het wankelen, want het geld is op. In het overzicht in deze krant is te zien waar het afgelopen fiscale jaar al het geld naartoe is gegaan. 67,1 miljard v.d. 272,1 miljard is uitgegeven aan sociale zaken en werkgelegenheid. En daaronder de nummer 2 is: volksgezondheid, welzijn en sport.
Op nummer 3 staat het onderwijs, cultuur en wetenschap.
Het is ironisch dat economische zaken "maar" op een uitgave staat van 2,7 miljard euro. Wellicht dat alle zaken rondom het crisisakkoord onder de noemer valt van sociale zaken? Ik durf het niet te zeggen.
Wat ik wel durf te zeggen is dat ik hoop dat onze regering eens daadkrachtig zal zijn en actie onderneemt naar de financiële sector. Hebben wij geld nodig? Pluk maar van de bankdirecteuren. Ik wil niet eens weten hoeveel miljoenen zij op hun rekeningen hebben staan. Wanbeleid moet worden gestraft en in mijn ogen mogen alle beloningen die zijn uitgegeven aan de desbetreffende bestuurders worden teruggevordert.
Helaas gaat dat niet zo makkelijk. Economie is een onderdeel geworden van onze maatschappij. Zonder geld kan er tegenwoordig niks meer worden gedaan. En geld maakt geld, dankzij het kapitalistisch systeem. Daar is opzich niks mee, maar het moet niet ten koste gaan van de zaken die ertoe doen. Er worden plannen gemaakt dat mensen niet meer zomaar naar de SEH (spoedeisende hulp voor de outsiders) kunnen gaan. Iemand die toch gaat voor een niet levensbedreigende situatie krijgt vanzelf de rekening gepresenteert.
Ik vraag me af, betaal ik dan mijn ziektekostenverzekering voor jan-lul? Ik betaal verdorie mee aan de lonen van hun die mij moeten behandelen. En dan wordt er van mij verwacht ik nog eens extra ga betalen? Bekijk het toch eens lekker. Als ik mijn vinger eraf zaag tijdens het klussen dan bel ik de ambulance om mij naar het dichtsbijzijnde ziekenhuis te begeleiden. En dan is mijn argument dat dit levensbedreigend is, want ik had kunnen doodbloeden.
Net zoals die ene keer dat ik met pijn op de borst en een benauwd gevoel in mijn keel bij de SEH van het slotervaart ziekenhuis terecht kwam. Ik was bang en ik had toen een nare tijd achter de rug. Mijn argument zal dan worden: het was voor mij belangrijk genoeg om langs te gaan bij de SEH. Het is niet levensbedreigend, maar zorg is er voor iedereen die dat nodig heeft.
Meneer Klink heeft geen achtergrond dat verbonden is aan een ziekenhuis. Nee, onze minister van volksgezondheid heeft sociologie gestudeerd. Aan de universiteit, heel belangrijk natuurlijk. Ik durf te wedden dat deze man nog nooit op de werkvloer van een ziekenhuis heeft gestaan.
Kan iemand mij vertellen waarom er geen arts is die minister van volksgezondheid kan worden?
Ik geef het toe, efficiëntie en communicatie zijn wellicht zaken die verkeerd gaan in zorginstellingen. Maar dat neemt niet weg dat zorg een ingewikkeld systeem is. Fouten zijn er niet geoorloofd, want dat kan mensenlevens kosten. Goed opgeleid persoon kost ook geld. Moet er nu hierop worden gekort? Of gaat er een tijd komen dat zelfs ambulance's niet meer worden ingezet wanneer dit te duur blijkt te zijn?
Ik hoop echt dat er iets gaat veranderen, anders is dit daadwerkelijk het einde van de Nederlandse Zorgstaat.
Mensen, ik wens ieder een fijne avond toe.
Dikke knuffel van Halbe!
Abonneren op:
Posts (Atom)