Ethisch intermezzo - Vrijheid van Meningsuiting

'We aren't allowed to write, nor to talk, not even to think. If we speak it is easy to interpret our words, let alone our writings. Finally, as they can't condemn us in an auto-da-fe for our secret thoughts, they threaten to burn us in eternity by order of God himself if we don't think like the Dominicans. They have convinced the government that if we had common sense the whole state would be in ferment and the nation would become the unhappiest on earth.' [...]
'It's up to you to learn to think. You were born with intelligence. You're a bird in the cage of the inquistion. The holy office has clipped your wings, but they can grow again. He who knows no geometry can learn it. Every man can educate himself. It's a shameful to put one's mind into the hands of those whom you wouldn't entrust with your money. Dare to think for yourself.'
'It's said that if every man thought for himself, there would be utter confusion.'
'Quite the contrary. When people go see a play, each one freely expresses his opinion on it, and peace is not troubled. But if some insolent protector of a bad poet tried to compel all people of taste to find good what appears to them to be bad, then hisses would be heard, and the two parties might trow apples at each other, as once happened in London. It is these tyrants of the mind who have caused part of the misfortunes of the world. We are happy in England only since every one freely enjoys the right to say what he thinks.' - Voltaire, Philosophical Dictionary, 279 - 281, engelse versie vertaald door Theodore Besterman.

Vrijheid van Meningsuiting; hoe meer ik hierover denk, des te groter wordt mijn besef van het belang van dit facet van vrijheid.
Onze samenleving is aan het na-ijlen van de schokkende uitspraak die neerlands grootste xenofoob dhr. Wilders enkele maanden geleden in een cafeetje in Den Haag deed. Zijn anti-islam retoriek had plotseling ernstige racistische gronden verkregen door aan een groep (naar alle waarschijnlijkheid autochtone Nederlanders) de vraag te stellen: Willen jullie meer of minder Marokkanen?, waarop uiteraard de groep "minder minder!!!" scandeerde. Ook ik heb mijn verontwaardiging hierover uitgesproken in een vorig schrijven waarin ik heb gesproken over de grenzen van de vrijheid van meningsuiting.
Nu, enkele maanden later, ben ik langzaam maar zeker verder aan het denken over de gevolgen van deze uitspraak; hoe een dergelijke uitspraak kan worden gedaan in een rechtstaat en zelfs opnieuw kan worden gedaan, ondanks de morele verontwaardiging. En hoe dit vervolgens een gevaar is voor onze samenleving; niet in de morele zin van het woord, maar in de ethische zin van het woord. Ik stel als individu hierbij deze regel in werking:

De vrijheid van meningsuiting is een fundamenteel recht van de vrijheid van het individu. Het moet dan ook ten alle tijden worden gewaardborgd, zelfs wanneer de morele grenzen zijn bereikt of overschreden mag dit niet leiden tot inperking van de vrijheid van meningsuiting.

Mijn lezer zal zich nu afvragen op welke reden ik dit baseer. Dit zal ik uitleggen aan de hand van verschillende filosofische stellingen.
Stelling nummer 1: Het overschrijden van morele grenzen is geen aanleiding voor het wijzigen van een norm.
Voor het correct beantwoorden van deze stelling moet ik eerst definiëren wat ik versta onder de begrippen 'morele grenzen' en 'norm'. Hiervoor verwijs ik mijn lezer graag naar een filosofisch intermezzo: moraliteit vs. cultuur. Hierin is de volgende definitie te lezen van moraliteit:

Moraliteit is de transcendente norm gesteld door het individu waarop wordt bepaald op wat voor wijze mensen op een deugdelijke wijze interacties aangaan met elkaar.

Hieruit volgt dat de norm inherent is aan het begrip moraliteit. Morele grenzen is vanuit dit perspectief beschouwt niks meer en minder dan de psychologische interpretatie van moraliteit. Dit maakt echter van het begrip 'morele grenzen' een problematisch gegeven, omdat ieder individu een eigen morele grens beheert. Wat voor mij acceptabel is, is voor de ander niet meer acceptabel en vice versa; wat ik niet meer als acceptabel beschouw, wordt door een ander nog wel als acceptabel beschouwd, binnen de morele zin van het woord. De norm is een morele grens dat geaccepteerd is binnen een groep of in dit geval: onze samenleving. Dat betekent niet dat de norm een vast gegeven is; het is net zo arbitrair als de morele grenzen van het individu.
Ergo: het overschrijden van de morele grens door een individu is vooralsnog geen aanleiding voor de groep cq. de samenleving om een norm te wijzigen of in dit geval: te verlagen.

Stelling 2: Moraliteit is een verkeerd uitgangspunt voor het funderen van de vrijheid van meningsuiting
De oplettende lezer zal op dit punt kritiek op mij hebben in de vorm van de vraagstelling: "als moraliteit de norm is, waarom zijn morele grenzen niet bepalend voor de vorm van de moraliteit?". Het probleem ligt in het antwoord: moraliteit is een transcendente norm en is per definitie onderhevig aan veranderingen binnen een cultuur. Hetgeen wat binnen een cultuur heden ten daagse als moreel acceptabel wordt beschouwd, was dit mogelijkerwijze vroeger niet. Een praktisch voorbeeld is de verandering van omgangsnormen tussen volwassenen en jongvolwassenen. Vroeger kreeg een kind respect voor een volwassen opgelegd. Een kind werd als het ware geïndoctrineerd om "respect te uitten voor uw ouderen".
Tegenwoordig is dit niet meer vanzelfsprekend. Hoewel er vanuit de opvoeding nog altijd een rechtmatige positie van 'ouder' wordt aangeleerd, wordt een volwassen persoon al snel beschouwd als gelijkwaardig aan het kind en vanuit deze positie ook die van een jongvolwassen of met een accurater woord: adolescenten. Het gevolg is een psychologische misplaatsing van de positie die een adolescent inneemt t.o.v. een volwassen; op basis van eerdere ervaringen is er de aanname dat de adolescent net zoveel respect moet tonen voor diens ouderen als diens mede-adolescenten. Los van de sociologische implicaties van dit fenomeen en de vraag of dit een wenselijke ontwikkeling is of niet, is hier sprake van een culturele verandering, van waaruit een verandering in moraal heeft plaats gevonden.

Een belangrijk detail is het verschil tussen families en diens culturele achtergrond. Het is een feit dat binnen families waarbij sprake is van een andere culturele achtergrond die van een Nederlandse, de positie van een ouder meer macht heeft over de eigen kinderen. Het gevolg is dat deze ouders meer aanzien krijgt van de kinderen dan ouders binnen de Nederlandse cultuur.
Toch bestaat er ook binnen de Nederlandse cultuur differentiatie in termen van de machtspositie die een ouder inneemt t.o.v. de eigen kinderen.
Al deze factoren bij elkaar opgeteld toont de essentie aan van moraliteit als transcendente norm. Er is geen gegeven feit van waaruit er een norm kan worden opgesteld; het is louter een psychologisch construct van waaruit een norm zich ontwikkeld op basis van culturele ontwikkelingen.
Voordat ik nu door ga met stelling 2, ga ik eerst een definitie opstellen van de vrijheid van meningsuiting.

De vrijheid van meningsuiting is een fundamentele vrijheid dat het individu het recht geeft om een eigen mening te vormen en deze ten alle tijden te uitten. Het wordt niet beperkt door politieke, religieuze of culturele invloeden en het vrijwaart een individu van rechterlijke vervolging.

Ergo: stelling 2 klopt. Moraliteit is een norm dat gefundeerd is op culturele invloeden; de vrijheid van meningsuiting kent geen normen. Dat moraliteit leidend is voor het vormen van een mening en het uitdragen hiervan is correct, maar dat betekent niet dat het een goed uitgangspunt is waarop de vrijheid van meningsuiting kan worden gefundeerd.
Stelling 3: De vrijheid van meningsuiting kan worden misbruikt om een verkapte vorm van racisme uit te dragen
Het feit dat ik heb gesteld 'het vrijwaart een individu van rechterlijke vervolging' kan worden opgevat als zijnde dat het kan worden misbruikt door mensen om een uitspraak te doen dat niet juridisch strafbaar is, maar wel beledigend is. Dan vraag ik mij het volgende af: mag ik dan iemand niet beledigen? Is het niet een recht van mij om iemand te beledigen?
Begrijp mij niet verkeerd, het is niet mijn intentie om iemand te beledigen danwel te kwetsen. Het is enkel een feit dat ik in mijn recht sta om woorden te gebruiken die door iemand zodanig kunnen worden geïnterpreteerd dat deze beledigend zijn; dit is een fundamenteel gegeven voortkomend uit de vrijheid van meningsuiting en moet dan ook zodanig erkent worden als een recht.
Het bewust beledigen van iemand is moreel verwerpelijk, dat erken ik. Maar zoals ik al heb aangetoond in stelling 2 is moraliteit niet leidend voor de vrijheid van meningsuiting. Verder is degene die beledigd is vrij om wraak te nemen binnen de grenzen van rechtspraak: die persoon mag mij ook weer beledigen, dat is het recht van dat individu.

Voordat ik nu doorga met stelling 3 heb ik eerst deze belangrijke vraag: Wat is racisme? Racisme is het onderscheiden van mensen op basis van huidskleur. Mag dit? In essentie wel, juist binnen sociologisch onderzoek is het een praktisch uitgangspunt. Het onderscheiden van mensen op basis van kenmerken is niet hetzelfde als het veroordelen van mensen op basis van kenmerken. Dat is een fundamenteel verschil evenals een juridisch verschil. Racisme als uitgangspunt voor het veroordelen van mensen is strafbaar. Het uitdragen van een mening waarmee mensen kunnen worden onderscheiden is in essentie niet strafbaar.
Voordat ik nu ladingen haatmail ga ontvangen, wil ik mijn lezer eerst wijzen op een column van De Correspondent waarin op uitvoerige wijze is omschreven hoe het begrip 'racisme' in essentie een psychologisch construct en zodoende in feite niet eens bestaat: lees en huiver.
Wat kan ik op dit punt concluderen over stelling 3? In de absolute zin van het woord is de vrijheid van meningsuiting ten alle tijde geldig, ook bij het onderscheiden van mensen op basis van huidskleur. Dat dit kan worden opgevat als een verkapte vorm van racisme kan ik begrijpen. Vanuit het perspectief beschouwt van louter racisme klopt de stelling. Echter mist het elke vorm van nuance. Racisme is een psychologisch construct van waaruit een realiteit wordt gecreëerd en gevuld met allerlei incorrecte aannames cq. vooroordelen. Het individu leeft in een subrealiteit gevuld met illusoire ideën dat 'mensen met huidskleur A eigenschappen B t/m F hebben en mensen met huidskleur X hebben eigenschappen J t/m P'. De vrijheid van meningsuiting kan nooit leiden tot een dergelijk construct, enkel een individu die weigert de feiten te erkennen of een incorrecte interpretatie uitvoert van de feiten komt tot een dergelijke conclusie dat valt onder de noemer van racisme. En een dergelijk individu is juist een gevaar voor de samenleving. Niet vanwege het uitdragen van diens mening, maar vanwege de potentie om geweld toe te passen op basis van diens incorrect perspectief op realiteit.
Ergo: stelling 3 klopt onder voorwaarde van enkele scherpe nuances.

Dit leidt mij tot de afsluitende stelling, stelling 4: Deze vorm van de vrijheid van de meningsuiting is het begin van een nieuw barbarisme
Het is een feit dat moraliteit ons dicteert tot deugdelijke omgangsvormen; beledigen valt hier niet onder. Echter zijn er omstandigheden mogelijk waarin een belediging een noodzaak is om een ander individu tot inzicht te laten komen. Een belediging is dan de eerste vorm van verandering in omgangsvormen, van waaruit een nieuwe moraliteit ontstaat. Enkel een onderontwikkeld individu die na een belediging direct overgaat tot het gebruiken van geweld verlaagd zich tot het barbarisme. Hij/zij mist het denkvermogen om op een rationele wijze te kunnen omgaan met een belediging. Het is juist de rede dat de mens onderscheid van dieren. En het is dezelfde reden dat mensen ertoe leidt om een belediging te kunnen relativeren en zich juist te onthouden van barbaars gedrag, iets wat juist vaker voorkomt onder de moderne mens of om accurater te zijn: het emotionele individu.

Wat kan ik hieruit concluderen? Dat stelling 4 in essentie niet klopt. Enkel een immoreel individu zal zich verleiden tot het barbarisme. Een individu die zich laat leiden tot de rede zal de vrijheid van meningsuiting respecteren en erkennen als een fundamenteel recht. Het inperken van deze vrijheid ontneemt ons het recht om onszelf te ontwikkelen. In vrijheid ligt onze toekomst.

De mens is iets, dat overtroffen moet worden; en daarom moet zij uw deugden liefhebben -: want gij zult aan hen te gronde gaan.
- Friedrich Nietzsche, Aldus sprak Zarathoestra.

Mijn vrienden, dank voor het lezen van deze blog. Hij was uiteindelijk veel langer en uitgebreider geworden dan ik had verwacht. Des te grondiger zijn echter de gepresenteerde feiten. Hecht waarde aan onze vrijheid van meningsuiting, hoe immoreel deze ook mag zijn.
Een dikke knuffel van jullie semi-filosoof, Halbe!

Grenzen van de Vrijheid van Meningsuiting

De geschiedenis leert dat die stam van een volk zich het beste staande houdt, waarin de meeste mensen een levendige gemeenschapszin hebben als gevolg van de gelijkheid van hun vaste, onbetwistbare principes, dus als gevolg van hun gemeenschappelijk geloof. Hier wordt de goede, degelijke zede sterk, hier wordt ondergeschiktheid van het individu geleerd en vastberadenheid het karakter als geschenk gegeven en naderhand nog verder bij hem aangekweekt. [...] Aan elke vooruitgang in het groot moet een gedeeltelijke verzwakking voorafgaan. De sterkste naturen houden het type vast, de zwakkeren helpen het verder te ontwikkelen. - Friedrich Nietzsche, Menselijk, al te Menselijk. Nederlandse vertaling door Thomas Graftdijk, pagina 147.

Vrijheid van Meningsuiting; tezamen met de begrippen Moslim, Islam, terrorisme en Wilders is dit begrip het laatste decennium het onderwerp geweest van stevige discussies, hoogoplopende emoties en uiteindelijk zelfs de executie van een man die 'het lef had' om te praten over de vijfde colonne van geiteneukers.
Ik heb waarlijk respect voor deze man, Theo van Gogh, die nu alweer bijna 10 jaar dood is. Vermoord door, hoe ironisch kan het, een Nederlandse man die zich had bekeerd tot de islam. Deze moord werd niet alleen maatschappelijk veroordeeld, nee het zorgde voor een verheffing van het maatschappelijk debat over de vrijheid van meningsuiting; iets wat door sommigen wordt bestempeld als de vrijheid van beledigen.
Ik vind dit een fascinerende uitspraak, waarom wordt een zeer kritische mening direct opgevat als zijnde een belediging? Is het soms een kwestie van onbegrip? Waarom zou je gebruik moeten maken van genuanceerde uitspraken, die soms ook nog eens binnen een bepaalde context verkeerd kunnen worden geïnterpreteerd, als je ook direct een mening kan verkondigen door gebruik te maken van krachtige termen?

Ik voel mij steeds meer een voorvechter voor de vrijheid van meningsuiting. Waar ik ooit in 2011 een simpele blog had geschreven, waarin ik geïntrigeerd raakte door het begrip 'Vrijheid van Meningsuiting', ben ik nu van mening dat ieder mens alles mag zeggen wat hij of zij maar wilt. Spui jouw ongenuanceerde mening, het is jouw goedrecht dat in menig (voornamelijk westers) land is vastgelegd in de grondwet dat ieder mens vrij is in de grondwettelijke zin van het woord.
Wat mensen moeten realiseren is dat een mening ook kan worden bekritiseerd. Het heeft geen enkel zin om in een discussie voortkomend uit een verschil van mening over een bepaald onderwerp te gaan roepen "RESPECTEER MIJN MENING!!!"; het voegt namelijk niks toe aan de discussie. Sterker nog, het laat zien hoe zwak de desbetreffende mening is, dat het louter wordt gevormd op basis van onderbuikgevoelens.
Een simpel voorbeeld is een discussie over God. Ik geloof niet in een God in de gelovige zin van het woord. Het concept intrigeert mij, het laat mij nadenken op een dieper, metafysische wijze over het leven. Gelovigen zijn van mening dat hun leven wordt bepaald door God. Ik vind het prima, hun levensbeschouwelijke visie is in conflict met die van mij, maar je kan maar enkel tot een zeker punt op basis van argumenten een discussie voeren. Daarna wordt het louter een emotionele kwestie waarmee de discussie in feite over is; over gevoelens kan je niet discussiëren.

Hoe anders is het met een discussie over thema's zoals gezondheid, maatschappij en criminaliteit. Ieder mens vormt een mening over de verschillende facetten van deze thema's. Het probleem zit hem echter in het feit dat er enorm veel kennis bestaat over al deze thema's. Ze zijn allemaal zo enorm complex dat het onmogelijk is voor een enkel individu om een volledige waarheidsgetrouwe mening te kunnen vormen over al deze thema's.
Oppervlakkige (causale) verbanden zijn direct te verklaren aan de hand van een logische redenatie. Je hoeft geen geleerde te zijn in de criminologie om te begrijpen dat mensen die zijn opgegroeid in een laag sociaal-economisch milieu een grotere kans hebben om een delict ten uitvoer te brengen in de hoop snel rijk te kunnen worden.
MAAR dit is enkel een oppervlakkig verband; het is een volledige generalisatie van mensen die zijn opgegroeid in een laag sociaal-economisch milieu; factoren die net zo belangrijk zijn zoals culturele achtergrond en de normen en waarden die van invloed zijn op de gedragingen van het individu worden louter geëgaliseerd onder het mom van "gelijkheid", terwijl er helemaal geen sprake is van gelijkheid, omdat ieder mens in de breedste zin van het woord uniek is.
Generalisatie is een begrip dat enorm handig is in wetenschappelijk onderzoek, omdat er juist wordt gestreefd naar de ontwikkeling van een model waarmee ieder individu op gelijke wijze met elkaar kan worden vergeleken. Maar er is nog altijd een grote brug tussen theorie en praktijk. En het is deze brug die men voorzichtig moet oversteken wanneer men bepaalde thema's gaat bediscussiëren waarbij vanuit een onderzoek een maatschappelijke debat wordt gevoerd.
Dat gezegd hebbende kan ik enkel het volgende verklaren: een mening wordt altijd beperkt door de kennis van het individu die de mening uitdraagt.
Betekent dit dat niemand iets mag zeggen? Absoluut niet! Ik blijf een voorvechter van de vrijheid van meningsuiting. Maar ga niet zielig lopen doen als een persoon een mening verkondigd en deze mening wordt volledig teniet gedaan door krachtige argumenten van de ander.

Het wordt echter een complexe kwestie wanneer een mening wordt verkondigd die nadelig is voor een grote groep mensen. Over emoties en gevoelens kun je niet discussiëren, omdat deze een persoonlijke aangelegenheid zijn. Je kan echter wel de mening ontkrachten op basis van argumenten. Opzicht is het vanuit een sociologisch perspectief beschouwd een positieve ontwikkeling dat mensen met tegenovergestelde meningen met elkaar in contact kunnen komen en op die manier elkaar kunnen proberen te overtuigen. Het is alleen zo triest om te moeten constateren dat de rede op een zeker moment volledig verdwijnt. Op dit punt vervallen een hoop potentiële interessante discussies tot een ronduit ordinaire, zielige vertoning waarbij de meningen van de mensen lijnrecht tegenover elkaar staan, terwijl er geen enkel rationeel gefundeerd argument kan worden aangeleverd. Het zijn net kinderen die met elkaar een ja/nee-ruzie hebben.
Om precies dezelfde reden vond ik de rechtszaak die enkele jaren geleden tegen Geert Wilders was aangespannen volslagen onzin. Wellicht was het niet het doel van de aanklagers om Wilders te berechten, maar wilden zij enkel een ideologisch statement maken; ik vond het allemaal vrij onzinnig. Ja, het gros van zijn uitspraken liggen op de grens van de fatsoensnormen in het kader van vrijheid van meningsuiting. En zijn electoraat steunt dit; zij steunen en masse de fascistische ideeën die door neerlands grootste xenofoob worden uitgedragen. Ik heb in een vorig schrijven mijn zorgen geuit over de opkomst van het moderne nationaal-socialisme.
Men pretendeert zijn woorden te begrijpen door ze op te vatten als zijnde "hij maakt ons land schoon en zorgt ervoor dat Nederland weer in oude ere wordt hersteld". Wat men vergeet is dat wanneer men een zin begint met de woorden 'ik wil niet discrimineren', dat men al een aanvang maakt om juist te gaan discrimineren! Dat men diens mening baseert op onjuiste, oppervlakkige verbandtrekkingen die op een ronduit irrationele wijze verder wordt verwerkt op basis van een selectieve beeldvorming. Dat wanneer men in de media alweer verhalen leest over Marokkanen, dat men in diens irrationele denkwijze direct de bewijsvoering gaat aandragen voor hun racistische denkwijze.
Hierdoor komt het individu op basis van of onjuiste informatie, danwel onjuist geïnterpreteerde informatie, tot de nationaal-fascistische denkwijze dat dé autochtone Nederlander superieur is aan al die achterlijke buitenlanders, want Nederlands plegen NOOIT, maar dan ook echt NOOIT misdaden!!! Waarom? Omdat ik hierover NOOIT iets lees in de media!!!

Wilders kwam volgens mij iets van anderhalve maand geleden ook al in het nieuws. Hij had een sticker gemaakt met daarin de tekst: De islam is een leugen. Mohammed is een boef. De koran is gif.
Ik kon hier alleen om lachen. Dit is provocatie pur sang en het meest grappige is: het mag! Waarom zou hij dit niet mogen zeggen? Alleen maar omdat mensen zich beledigd voelen? Een echte moslim moet hier ook om lachen, die denkt bij zichzelf: 'Ach, Wilders heeft weer een nieuwe ideetje om ons op de kast te jagen. Wat een triest figuur is het toch ook'. Een redelijk mens prikt door deze provocatie heen en laat zichzelf leiden in zijn mening door zijn rede, niet door zijn emoties die het beledigen van 'zijn profeet' zou losmaken.
Overigens vind ik het hoe dan ook een volslagen onbegrijpelijke uitspraak door te stellen 'MIJN profeet', alsof het een bezit is, terwijl het geloof juist een levensbeschouwelijke overtuiging moet zijn dat richtlijnen geeft hoe een goede moslim zou moeten leven. Het stellen van een bezit kan ik persoonlijk niet plaatsen onder dit concept, het getuigt eerder van een individu die zich uit alle macht vastklampt aan het concept van hoe een goede moslim zou moeten leven in de hoop dat hem/haar gaat lukken. Knap hoor, wat een stevige geloofsovertuiging! Ironisch genoeg waren het ook deze individuen die op publiekelijke pagina's Wilders dood wensen of zoals sommigen het zo poëtisch omschrijven: Allah straft Wilders.
Friedrich Nietzsche schreef het volgende:

Wie met monsters vecht, moet oppassen zelf geen monster te worden. En als je lang in een afgrond kijkt, kijkt de afgrond ook bij jou naar binnen.

Al die mensen die Wilders dood wensen zijn geen haar beter dan Wilders zelf. Het moment dat men beter luistert naar het gevoel, dan naar de rede, is het moment dat onze samenleving gedoemd is.
Laat ik stellen dat ik nog steeds blijf praten over kut-marokkaantjes, wanneer ik alweer voor de zoveelste keer zie hoe in mijn straat een aantal kutjochies enorm irritant zijn (en meestal ook het voorkomen hebben als zijnde dat zij van Marokkaanse afkomst zijn). Meestal hoef ik ze niet aan te spreken en vertrekken ze uit zichzelf. Een enkele keer spreek ik hun aan en dan vertrekken ze meestal. De ene keer dat ze niet waren vertrokken was ik behoorlijk pissig geworden en schijnbaar hadden ze toen uiteindelijk het signaal begrepen dat zij moesten vertrekken, of het zou uitlopen op een hele intense ruzie waarbij ik het niet zou laten om geweld toe te passen indien de situatie het vereist. Maar betekent dit dat iedere Marokkaan in essentie slecht is? Dat zij niet in staat zijn om te conformeren naar de voor de gemiddelde Nederlander geldende normen? Absoluut niet! Ik heb samengewerkt en gelachen met hardwerkende Marokkanen.
Het is zo simpel om een volledige bevolkingsgroep te veroordelen, louter op basis van het handelen van enkele individuen. Maar dit is wederom een onjuiste gevolgstrekking; een incorrecte interpretatie van feiten. Wilders maakt hier gretig misbruik van; voor het eerst heeft hij in mijn ogen de grenzen van de vrijheid van meningsuiting overschreden. Tot mijn grote verbazing heeft hij op de avond van de gemeenteraadsverkiezingen in een kroeg een groep PVV-aanhangers gevraagd: Willen jullie meer of minder Marokkanen? waarop de groep het woord minder bijna uitschreeuwde.
Het was bijna alsof er een explosie van Nationaal-Socialisme zichtbaar was op bekende beelden die te vinden zijn op de verschillende mediasites. En tot mijn grote verbazing erkent niemand zichzelf als een racist zijnde, want er volgt altijd de toevoeging: alleen criminele buitenlanders moeten worden uitgezet. Mensen die zich aan de wet houden, mogen wel blijven.
Aha, dus een autochtone Nederlander die zich schuldig heeft gemaakt aan een ernstig delict mag tientallen jaren opgesloten blijven, maar buitenlanders moeten worden getransporteerd naar het land waar zij geboren zijn toch? En wat als zij hier in Nederland geboren zijn?

Het spreekt voor zich dat een individu met een degelijk niveau van inzicht direct inziet hoe groot de rechtelijke en uiteraard de ethische gaten zijn die ontstaan in dergelijke concepten. Ik vind het dan ook echt knap van de PVV-aanhanger dat het hen lukt om mij telkens opnieuw te verbazen, door telkens een nieuwe dieptepunt te laten zien. Ik had nooit kunnen bedenken dat dergelijke individuen zich zo onmenselijk, racistisch en fascistisch zouden kunnen uitspreken in een modern ontwikkeld land als Nederland, totdat ik die beelden zag. Proficiat, mijn waarde xenofoob! jullie hebben een nieuw dieptepunt bereikt. Wanneer gaat de eerste Anders Breivig opstaan?

Mijn vrienden, ik dank u allen voor het lezen van deze blog. Verspreidt het woord, laat zien dat wij als maatschappij dergelijke uitspraken niet tolereren! Ik heb mijn steun al betuigt en uiteraard heb ik de facebookpagina 'Ik doe aangifte tegen Wilders' geliked. Ik wens jullie allen nog een hele fijne avond toe, een dikke knuffel van jullie wereldverbeteraar, Halbe!

De pot verwijt de ketel dat ie zwart ziet

Vandaag las ik op de site van RTL Nieuws dat Paul de Leeuw is bedreigd! En waarom? Omdat hij 'toevallig' werkzaam is bij de VARA en dat was blijkbaar voor enkele mensen de doorslaggevende factoren om hem te bedreigen.

Zoals wij allemaal weten was er enkele weken geleden een kleine rel ontstaan rondom meneer Wilders die zich zwaar beledigd voelde door een bepaalde cartoon zoals hier te zien is. Nu moet ik ook toegeven dat dit toch wel op het randje van de fatsoen balanceert, maar laten we niet vergeten wat voor uitspraken meneer Wilders heeft gedaan. Ook deze uitspraken balanceren soms op het randje van een concept genaamd fascisme en was dat niet iets wat voornamelijk van toepassing was in het duitsland ten tijde van de jaren '30 voordat Hitler het duitse volk had opgehitst tegen de joden?

En nu doet meneer Wilders huilie huilie omdat zijn wereldidee van het opzetten van tuigdorpen wordt gedegradeerd tot een synoniem van concentratiekampen.
Het gevolg is dat er een oproep werd gedaan aan de achterban van de PVV om actie te ondernemen tegen de VARA en diens gelieerde groeperingen. En wat zijn de gevolgen? Men gaat mensen lopen bedreigen!
De PVV, de partij die zijn mond vol heeft over vrijheid van meningsuiting en het land teruggeven aan hen van wie het land origineel aan toebehoort laat zijn botte tanden zien aan hen die het lef hebben om te tornen aan de macht van de partij van de selectieve vrijheid.

Ik vraag mij eerlijk af, hoe laf kan je zijn dat je mensen gaat lopen bedreigen om zoiets als een cartoon?! Hoe simplistisch kan je wel niet zijn dat je je volledig laat leiden door je emoties zonder ook maar een enkele rationele inslag te gebruiken. Dat de mensen in het Midden-Oosten zo bijzonder emotioneel hebben gereageerd over de beruchte deense cartoons valt nog wel enigszins te begrijpen, maar dat wij hier in dit ontwikkeld land niet meer in staat zijn om onderscheid te maken tussen een spotprent dat puur gericht is op provocatie en een duidelijke belediging aan het adres van een persoon danwel fractie vind ik toch écht te gek voor woorden. Want dat is waar het uiteindelijk om gaat in deze hele kwestie. Mensen zijn op hun pik getrapt en daarvoor gaan ze blindelings om zich heen slaan.

Ik vraag mij nu af wat de mening is van meneer Wilders over deze cartoons, zal hij wellicht zijn mening nuanceren nu hij als eigen persoon het onderwerp is geworden van een spotprent? Zal hij wellicht toch enigszins begrip kunnen opbrengen voor een volk dat zo andersdenkend is dan hem? Ik betwijfel het, want de pot verwijt de ketel dat ie zwart ziet - geprezen zij het fasicme!

Mensen, ik wens ieder een heel fijn weekend toe!
Een dikke knuffel van Halbe - wereldverbeteraar pur sang